เรื่องราวนี้เป็นเรื่องราวอิงจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงจากพยานปากเดียว(กรูเอง) ด้วยการเล่าเรื่องที่อาจไม่ละเอียดและมั่วในบ้างครั้ง ขอให้ใช้วิจารณญานในการอ่าน(ขนาดนั้นเลย) ก็หลังจากการเริ่มเข้าสู่สกรานต์ที่กำลังเข้ามาถึง ผมก็ได้มีโอกาสไปทัศนศึกษาของInternship DHL โดยไปเยี่ยมชมการปฏิบัติงานของ Center ที่เพชรบุรีตัดใหม่ ด้วยการแนะนำที่แทรกซึมด้วยมุขตลของน้าวัน และความบ้าบอของไอ้เจ ทำให้ความร้อนและความง่วงให้หายเป็นปลิดทิ้งได้ จนช่วงบ่ายเราได้มาที่ HUB&GATEWAY ที่สุวรรณภูมิ ในเขต Freezone สร้างความอลังการให้กับสายตาและโสตสัมผัสได้เป็นอย่างดีชักอย่างทำงานในสถานที่แบบนี้แล้วสิ เหอๆ จนกระทั่งวันศุกร์ที่แสนจะอยากหยุด แต่ก็มาทำงานเพราะไม่อยากหยุด แปลกมั้ย เหอๆ ก็ดีได้เจองานสงกรานต์ของในออฟฟิส สนุกสนานดี เห็นพี่เล่นฉีดน้ำกันในออฟฟิส พวก Intern ก็เล่นเช่นกัน และได้มีโอกาสสรงน้ำพระ และรดน้ำ Manager ด้วย รู้สึกดีไปอีกแบบ นะ อืมอีกทั้งได้กินมื้อเที่ยงฟรี สุดยอดดดดด จนเข้าวันเสาร์ อาทิตย์ และจันทร์ นอนอยู่หอทุกวัน นั่งเล่นเกมและเล่นเน็ต ไปเรื่อนเปื่อยเพราะไม่มีเพื่อนลากไปตอนกลางคืนสักคน เศร้าหว่ะ กินมื้อเที่ยงที่เซเว่น มื้อเย็นกินบะหมี่ ก็เป็นแบบนี้ทั้งสามวัน

จนในคืนวันอาทิตย์ได้ออนเอ็มเพื่อหาดูว่าจะมีเพื่อนไปเที่ยวบ้างมั้ยก็ได้คุยกะไอ้ป้ำและได้เกิดคิดวางแผนร่วมกันในการจะออกไปเที่ยว ว่าอยากไปไหน ก็เลยเสนอเลยว่าอยากไปทะเล เพราะไม่ได้ไปมาจะปีนึงแล้ว ก็เลยคุยกันว่าจะไปไหนดี และก็ได้ชวนสมาชิกที่จะไปด้วยได้จำนวนจำกัดจากปริมาณขนาดรถ ดั้งสิ้นไม่เกิน 6 คนก็เลยชวนกลุ่มเพื่อนสนิทที่ทำงานร่วมกันมานานเกือบจะครบสี่ปีแล้ว อืมได้แก่ ไอ้ป้ำ ไอ้ต้อม ไอ้ทอม ไอ้เฟม และผมเอง โดยไอ้ป้ำได้ตัดสินใจว่าไปหัวหิน ก็เป็นอันตกลงเมื่อได้โทรไปคุยกับมันในอีกคืนนึงและได้คำตอบนัดแนะเรื่องเวลารับและสถานที่ จากนั้นได้คุยตกลงเรื่องเส้นทางและกำหนดการ โดยเมื่อถึงเวลาจริง ไอ้ทอมมันก็ได้กลับมาที่หอและดูหนังทั้งคืน จนมันทำเครื่องค้างเลยมานอน (เหอๆ) เวลา 3.45 มือถือดังเพื่อปลุกจากการนอน จะลุกขึ้นมาและไปอาบน้ำ จากนั้นก็ลองเช๊คไอ้ป้ำดูว่ามันตื่นหรือยังสรุปว่าโทรไปปลุกมัน เนื่อจากมันตกลงไว้กับไอ้เฟมให้โทรปลุกแต่ไอ้เฟมยังคงหลับ เลยโทรไปปลุกเฟมต่อ ไอ้เฟมก็เลยรนและรีบออกมาในทันที และก็ปลุกไอ้ทอม และรอเวลา 4.30 เพื่อลงไปรอ และไอ้ป้ำก็มาและเข้าเซเว่นไปซื้อของกินกันเพื่อรอไอ้เฟม จนไอ้เฟมมา เราจึงได้ออกรถกันในเวลาประมาณ 5.00 เพื่อไปรับไอ้ต้อมที่บางแค ไปถึงบางแคประมาณ 5.40 โทรหาไอ้ต้อมไม่ติดเลย ซวยแล้วพวกกูสงสัยมันจะจอขาวอีกแล้ว เลยขับวนและหาปั้มแก๊สไปด้วยจนไอ้ต้อมติดต่อกลับมา ประมาณ 6.15 จึงรู้ว่าพวกเราไปรับผิดที่มันถนนคนละเส้น ไปรับไอ้ต้อมและได้ออกรถในเวลาประมาณ 6.30 และไปแวะเติมแก๊ส และออกเดินทางสู่จังหวัดสมุทรสาคร สมุทรสงคราม ระหว่างทางก็คุยกันในรถสักพักไอ้ทอมก็หลับ และมันก็หลับเรื่อยๆตลอดทาง รวมถึงไอ้ต้อมด้วยที่งีบเป็นระยะ ปล่อยให้เฟมเป็น Navigator และกรูเป็น Co-Pirot นั่งหาเรื่องคุยไปตลอดทาง เพราะเพลงดันเตรีมมาเป็น MP3 แทนที่จะเป็น Audio เหอๆฮาเลย จนกระทั่งเรามาถึงหัวหินในขณะที่แก๊สหมดและต้องใช้น้ำมันไปนิดนึง เพราะเราไปสนุกขับนอกเส้นทางไปขับเรียบหาดเลยพลาดปั้มแก๊สไป  แต่ก็ด้วยโชคช่วยเราก็มาถึงปั้มได้ทันท่วงที และเข้าหัวหิน เมื่อเข้าไปก็พบว่ามันไม่มีที่จอดเลยและก็เหมือนหลุดเข้าไปในเมืองต่างชาติ ก็เลยตัดสินใจไปสวนสนกัน ก็ไปแวะพัก เช่าเสื่อมานั่งนอน ร้องเพลง และทานอาหารกลางวัน และรู้ว่าแดดไม่ร้อนแต่พื้นทรายถึงกับฮ่อ ร้อนตีนโคด หลัจากทานอาหารเสร็จ (อาหารเป็นข้าวเหนียวไก่ทอด และส้มตำ) ก็เลยมาคุยกันเรื่องการไปเที่ยวต่อ ก็คุยไปคุยมาก็มาจบลงที่การไปถ้ำพระยานคร ในอุทธยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด ก็ลงรถมาไอ้ต้อมไปถามทางเรียบร้อย ก็มีสองทางให้เลือกคือ ขึ้นเรือ กับข้ามเขา เราตัดสินใจข้ามเขา เพราะกลัวว่าเรือจะแพง อืม ก็เดินๆพร้อมกับบ่นกับตัวเองว่ากูจะตายมั้ย เมื่อใส่รองเท้าแตะขึ้นเขา เพราะหินมันลื่น เหอๆ ระหว่างทางก็ผ่านคนที่เดินสวนมาเค้าก็บอกว่าใกล้ถึงทางลงแล้ว ส่วนขึ้นไปทำยังต้องขึ้นเขาอีกลูก โอ้ว จนกระทั้งข้ามมาเรียบร้อยแล้วก็พบป้าย สุขภาพท่านยังดีอยู่ เลยแบบ เหมือนกูโดนหลอกเลยค๊าบ ก็เลยแวะพักเพราะว่ามันเห็นสาวน่ารักเลยแวะพักกินน้ำ ตามระเบียบ กินเสร็จก็เดินขึ้นเขาทันที เขาชันและระยะทาง 450 เมตร ถือว่าหินและเอาเหนื่อยเลย เดินรวดเดียวจบไม่ได้ จึงมีพักบ้าง จนกระทั้งมาถึงจุดบนสุดและได้เข้าถ้ำก็เล่นเอาหายเหนื่อย เพราะมันเย็น และถึงแม้มันจะมีความรู้สึกเฉยๆ แต่ด้วยโครงสร้างถ้ำก็ทำให้ประหลาดใจได้เหมือนกัน ก็แวะพักและถ่ายรูปเรื่อยเปื่อย จนถึงเวลาเดินลง ใช้เวลาน้อยมากประมาณ 15 นาทีลงเรียบร้อย ตอนขึ้นล่อไปสัก 40 นาทีได้ เมื่อลงมาก็แวะพักกินน้ำ และก็ตัดสินใจขึ้นเรือและโชคเข้าข้างเพราะมีพี่สองเขาจะไปด้วย และเค้าก็หารครึ่งนึง เลยเหลือตกแค่คนละ 20 บาทเอง นั่งเรือไม่ถึง 10 นาทีถึงมั้ง อ้อมแค่ผาเท่านั้นเอง เหอๆ ทุกคนรีบทะยานขึ้นรถ เพื่อไปลงเล่นน้ำที่หัวหินตามแผ่น โดยไปเติมแก๊สก่อน และไปหัวหิน สรุปว่า ที่จอดหายาก และไม่รู้แหล่งเล่น จึงโทรถาม ไม่ว่าจะเป็นต้อมโทรหาเจี๊ยบ หรือเฟมโทรหาเพื่อนหัวหิน ก็นับว่าเป็นไกด์ที่ดีอย่างหนึ่ง และเป็นโชคของไอ้ต้อม ที่ได้พาเราไปถึงเขาตะเกียบและเล่นน้ำที่นั่น จนถึงหัวค่ำ และไปกินอาหารเย็นที่ตลาดโต้รุ่ง ในเวลาประมาณ 2 ทุ่ม ร้านเค้าก็วัตถุดิบหมดแล้ว คิดเเอาเอง ขายดีโคตร จึงไปหากินในตลาด ก็เพลินหูเพลินตาทั้งอาหารและสาวๆที่น่ารัก เยอะมาก จึงไปซื้อผัดไทยและบาร์บีคิวมากิน ราคาถูกดี และมานั่งกินที่ร้านนม(ร้านฮ่อสาขาหัวหิน) และทำให้ได้รู้ว่า ที่นี่ไมโลดิบมันไม่ปั่น เหอๆ หวานโคตร เล่นเอาเกือบตาย จนกระทั่งเดินทางกลับ ในเวลาประมาณ 3 ทุ่ม และเผชิญกับรถติดที่เพชรบุรี และต้องหาเรื่องคุยไปตลอดทาง เพื่อไม่ให้ไอ้ป้ำหลับ ในขณะที่ไอ้ต้อมและไอ้ทอมก็หลับตลอดเหมือนเดิม มาถึงที่หอตีสองนิดๆ กลับมาก็หลับตาย และไปทำงานในวันนี้ไม่ไหว เหอๆ

ปล. ขอบคุณไอ้ป้ำมากเล่นสามารถใช้ชีวิตวันหยุดได้คุ้มค่า กูสงสารมึงหว่ะ ทั้งต้องขับรถ และเจอแม่ อีก

ขออารัมภัมบทก่อนเข้าเนื้อหาสักนิดดีกว่า ด้วยการที่ไม่ได้เข้ามาอัพสเปซมาชาตินึงแล้ว หลายคนอาจหาว่า out รึเปล่าเดี๋ยวนี้เค้าต้อง HI5 แล้ว ในคามคิดส่วนตัวเนี่ย คิดว่า ถ้าHI5จะแรงกว่า Spaces ก็แรงไป แต่ว่าในส่วนตัวยังคงชอบ Spaces มากว่าเป็นไหนๆ เนื่องด้วยมันอาจไม่อลังการงานสร้างเท่า แต่มันก็ Modern ในตัวของมันเอง และก็มันทำอะไรได้พอๆกัน แถมอาจยังดีกว่าอักด้วย เออ แต่คนมักจะไม่รู้กัน ถ้าจะเอากันให้จริงจัง ก็ให้ทุกคนหันไปทำเว็บกันเองเลยดีกว่า ฉีกกรอบของการกำหนด Pattern ที่จำเจ ไปสู่แนวความคิดของตัวให้ น่าตื่นตามากขึ้นกว่าเดิม (จะว่าไปเราเองเด็กเกษตรก็น่าจะทำกันเป็นนะ ก็ลองไปศึกษาเพิ่มเติมประยุกต์กับโปรแกรมอื่นๆ ก็คงหรูเริ่ดกว่าของใครๆ)

จะว่าไปไอ้ที่ขาดๆหายไปจากสเปซก็ต้องยอมรับเลยว่าเป็นเพราะความขี้เกียจของตัวเองเป็นหลัก และประกอบกับการที่เน็ตจังไร ที่หอ(ที่ขโมยค้าใช้) มันก็ใช้ไม่ได้ซะงั้น ก็เลยปล่อยวางทั้ง MSN และสเปซ อืม และก็เรียนๆ สอบๆ จนผ่านมาด้วยความพึงพอใจในระดับหนึ่ง  และก็เริ่มรับรู้ว่าตัวเองเริ่มเข้าใจวิชาเอกตัวเองมากยิ่งขึ้น จริงๆนะ

จนกระทั่งปัจจุบัน และเร็วๆมานี้ ก็ได้รับบุญวาสนาส่งให้ได้มีโอกาสมาฝึกงาน หลังจากที่พยายามกระเสือกกระสนในการหาที่ฝึก ไม่ว่าจะเป็น ปตท. การบินไทย SCG และจนแล้วจนรอดก็ไม่มีอันไหนติดต่อกลับมาเลย จนกระทั่งพี่ต้อง พี่ที่รู้จักตั้งแต่ติดเกษตร ก็เข้ามาทักหลังจากที่สอบวิชาทฤษฎีการเมืองระหว่างประเทศเสร็จ ว่าสนใจฝึกงานมั้ย? ของDHL ก็รีบต้องรับกลับไปในที จนไปสมัครและสัมภาษณ์ในวันเดียวกัน ก็นับว่าเป็นโอกาสหนึ่งที่ได้หยิบฉวยเข้ามาในชีวิตไว้ทัน (ที่จริงก็เคยได้คุยกับพี่ต้องเรื่องฝึกงานก่อนสมัครของSCG พี่เค้าก็แนะนำ DHL เหมือนกัน) แล้วมันก็มีเรื่องกวนประสาทเข้ามาเมื่อ SCG โทรมาตามให้ไปสัมภาษณ์ และฝึกงาน เลยหงุดหงิดนิดนึง และตัดสินใจแล้วว่ากรูเลือก DHL แล้วแหละ จนหลังสอบเสร็จก็ไปค่ายปลูกต้นคิด(ส์) ครั้งที่ 7 ด้วยความเป็นห่วงและไม่อยากให้น้องถูกทิ้งให้ทำงานเอง ก็เลยนั่งรถไปก่อนเลยโดยไม่สนใจอะไร เรียกว่าไม่ได้พักหลังสอบกันเลย ก็ไปก่อนเพียง 5 คน ก่อนตามไปสมทบในหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ก็สนุกมาก ได้รู้จักน้องๆและชาวบ้าน รวมถึงได้ใช้แรงงานหนักๆ และเป็นที่ปรึกษา และเพื่อนหรือพี่คุยให้กับหลายๆคน (ครั้งนี้คงไม่เล่ารายละเอียดเหมือนปีก่อนๆแล้วนะ)

จนกระทั่งถึงวันฝึกงาน (ไม่ได้พักเล้ย) ก่อนวันฝึกก็กลับมาถึงหอตอนเย็น และก็ตัดสินใจไปตัดผมที่ตั้งใจไว้ให้ยาวที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ในชีวิต บอกช่างว่าจะไปฝึกงาน และก็บอกบลาๆ ไป แล้วเค้าก็คิดว่าน่าจะเอาสั้นเลย ฉับแรกเท่านั้น ตรงจร ทำให้ไม่สามารถแก้ไขได้อีก น้ำตาแทบไหลเลยค๊าบ สั้นมากมาย เล่นเอาไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองเลย จนวันที่มาฝึกจริงก็โชคดีที่ได้เจอไอ้ต้น เพื่อนที่รู้จักกันในรัดสาดนี่เอง เหอๆ มันเคยเป็นบัดดี้กระผมตอนไปค่ายอบรมจริยธรรมของคณะ เออ (บอย ใช้ Code Name ว่า Taro แหละ มันก็แปลว่า BOY นั่นเอง) และก็ได้รู้จักเพื่อนๆอีกหลายคนและก็ได้รู้จักพี่เทรนเนอร์ พี่กระแต หรือ พี่แต นั่นเอง รวมถึงพี่ๆที่แผนก และได้เริ่มจับงานในเย็นวันแรกนั่นเอง และก็ได้เรียนรู้งานเพิ่มมากขึ้นทุกวันๆ บางอย่างทำเป็น บางอย่างทำไม่เป็น ก็เรียกว่า Train กันใหม่ในหลายอย่าง ก็จนวันนี้ก็ยังพยายามเริ่มรู้อีกหลายๆอย่าง อ้อ พี่ที่แผนก Operations ก็อัธยาศัยดี และก็ให้ความช่วยเหลือดีทุกคน ก็ขอบคุณพี่ๆมากค๊าบ และก็ขอบใจเพื่อนๆที่ฝึกงานทุกคนที่หยิบยื่นน้ำใจ และเสียงหัวเราะ อืม ขอบใจจริงๆ ลุกวันนี้เราก็เกาะกลุ่มกันไปกินข้าวเที่ยงและกลับบ้านทางเดียวกัน พร้อมกันหลายๆคน ได้ไปอีกบรรยากาศนึง เหมือนปีหนึ่งเลย ก็รู้สึกดี ที่ได้มาฝึกงาน

เขียนยืดยาว ไม่รู้จะมีผู้ใดเข้ามาอ่านหรือไม่ แต่ก็ขอให้รับรู้ว่า ข้าพเจ้ายังมีชีวิตอยู่ และยังคิดถึงเพื่อนๆทุกคน และยังอยากเจอเพื่อนเก่าอีกหลายๆคน และก็พร้อมแล้วที่จะเก็บเกี่ยวประสบการณ์ใหม่ๆเข้ามาในชีวิต

ประเพณีการกินเจกำหนดเอาวันตามจันทรคติ คือเริ่มต้นตั้งแต่วันขึ้น 1 ค่ำ ถึง ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 9 ตามปฏิทินจีนทุกๆ ปี รวม 9 วัน 9 คืน มีจุดเริ่มต้นจากประเทศจีนมานานแล้ว โดยมีตำนานเล่าขานกันหลายตำนาน "แต่หลักเลยที่เราถือก็จะเป็นตำนานนี้ซะมากกว่า เอ๊ะ!หรือเฉพาะบ้านผมหว่า เหอๆ"

ผู้ผู้ถือศีลกินเจในพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายานที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาของชาวจีนในประเทศไทย เพื่อสักการบูชาพระพุทธเจ้าในอดีลกาล 7 พระองค์ ดังมีในพระสูตร ปั๊กเต๊าโก๋ว ฮุดเชียวไจเอียงชั่วเมียวเกง กล่าวไว้คือ พระวิชัยโลกมนจรพุทธะ พระศรีรัตนโลกประภาโมษอิศวรพุทธะ พระเวปุลลรัตนโลกวรรณสิทธิพุทธะ พระอโศกโลกวิชัยมงคลพุทธะ พระวิสุทธิอาศรมโลกเวปุลลปรัชญาวิภาคพุทธะ พระธรรมมติธรรมสาครจรโลกมโนพุทธะ พระเวปุลลจันทรโภคไภสัชชไวฑูรย์พุทธะ และพระมหาโพธิสัตว์อีก 2 พระองค์ คือพระศรีสุขโลกปัทมอรรถอลังการโพธิสัตว์และพระศรีเวปุลกสังสารโลกสุขอิศวรโพธิสัตว์ รวมเป็น 9 พระองค์(หรือ “เก้าอ๊อง”)ทรงตั้งปณิธานจักโปรดสัตว์โลก จึงได้แบ่งกายมาเป็นเทพเจ้า 9 พระองค์ด้วยกันคือ ไต้อวยเอี๊ยงเม้งทัมหลังไทแชกุน ไต้เจียกอิมเจ็งกื้อมึ้งงวนแชกุน ไต้กวนจิงหยิ้งลุกช้งเจงแชกุน ไต้ฮั่งเฮี่ยงเม้งม่งเคียกนิวแชกุน ไต้ปิ๊กตังง้วนเนี้ยบเจงกังแชกุน ไต้โพ้วปั๊กเก๊กบู๊เอียกกี่แชกุน ไต้เพียวเทียนกวนพัวกุงกวนแชกุน ไต้ตั่งเม้งงั่วคูแชกุน ฮุ้ยกวงไตเพียกแชกุน เทพเจ้าทั้ง 9 พระองค์ ทรงอำนาจตบะอันเรืองฤทธิ์บริหารธาติดิน น้ำ ลม ไฟ และทอง ทั่วทุกพิภพน้อยใหญ่สารทิศ

"คืนก่อนกินเจก็จะมีการรับจ้าวกันเน้อ เป็นขบวนรถเลยหล่ะ เสียดายที่ไม่ได้ถ่ายรูปมาให้"

ความหมายของคำว่าเจ
คำว่า เจ ในภาษาจีนทางพุทธศาสนาฝ่ายมหายานมีความหมายเดียวกับคำว่า อุโบสถ ดังนั้นการกินเจก็คือการรับประทานอาหารก่อนเที่ยงวัน เหมือนกับที่ชาวพุทธในประเทศไทยที่ถืออุโบสถศีล หรือรักษาศีล 8 โดยไม่รับประทานอาหารหลังจากเที่ยงวันไปแล้ว แต่เนื่องจากการถืออุโบสถศีลของชาวพุทธฝ่ายมหายานที่ไม่กินเนื้อสัตว์ จึงนิยมนำการไม่กินเนื้อสัตว์ไปรวมกันเข้ากับคำว่ากินเจ กลายเป็นการถือศีลกินเจ ในปัจจุบันผู้ที่รับประทานอาหารทั้ง 3 มื้อแต่ไม่กินเนื้อสัตว์ก็ยังคงเรียกว่ากินเจ ฉะนั้นความหมายก็คือคนกินเจมิใช่เพียงแต่ไม่กินเนื้อสัตว์ แต่ยังต้องดำรงตนอยู่ในศีลธรรมอันดีงาม มีความบริสุทธิ์ สะอาด ทั้งกาย วาจา ใจ

แจมิได้แปลว่า อุโบสถ
ในภาษาจีนมี(กลุ่ม)คำหรือวลีที่ใช้อักษรแจ(เจ, 齋 / 斋 )เป็นตัวประกอบร่วมด้วยหลายคำ แต่คำว่าโป๊ยกวนแจไก่ (八關齋戒 ) ซึ่งเป็นศัพท์ของทางพุทธศาสนา ดูจะเป็นคำที่นิยมหยิบยกมาใช้อธิบายความหมายของอักษรแจเสมอมา โป๊ยกวนแจไก่ (八關齋戒 ) แปลว่า ศีลบริสุทธิ์แปดประการ ซึ่งก็คือ “ศีลแปด”ที่เรารูจักกันดี

คนไทยในรุ่นปู่ย่าตายายที่เคร่งในศีลวัตรจะไปอาราธนาศีลแปดจากพระสงฆ์ในวันธรรมสวนะภายในพระอุโบสถ ศีลแปดจึงมีอีกชื่อหนึ่งว่า “ อุโบสถศีล ” ผู้เขียนเกี่ยวกับเรื่องกินเจที่ไม่เข้าใจภาษาและที่มาของคำจึงแปลอักษรแจผิดว่า “อุโบสถ” ซึ่งคำแปลนี้ก็ฮิตติดตลาดและถูกคัดลอกไปใช้บ่อยอย่างน่ารำคาญใจ เพราะหากจะเอาตามความในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตสถานแล้ว

อุโบสถ เป็นคำนาม หมายถึง สถานที่ที่พระสงฆ์ประชุมกันทำสังฆกรรมต่างๆ เรียกย่อว่า โบสถ์ การแปลและเข้าใจคลาดเคลื่อนดังกล่าวยังถูกใช้เป็นบรรทัดฐานในการอธิบายวัตรปฏิบัติของการกินเจผิดตามไปด้วยว่า “การกินเจต้องถือศีลข้อวิกาลโภชน์” หรือการงดกินของขบเคี้ยวหลังเที่ยงวันไปแล้ว ซึ่งเป็นศีลข้อหนึ่งในศีลแปด ทั้งๆที่โรงครัวของศาลเจ้าหรือโรงเจที่เปิดเลี้ยงผู้คนในช่วงเทศกาลกินเจล้วนแต่มีอาหารมื้อเย็นให้กับผู้เข้าไปกิน ยิ่งวันที่มีการประกอบพิธีกรรมในตอนค่ำยังมีอาหารมื้อค่ำบริการเสริมให้เป็นพิเศษด้วย ที่เป็นเช่นนั้นเพราะในช่วงเทศกาลกินเจนั้นเขาถือเพียงศีลห้าที่เป็นนิจศีล ไม่ได้ครองศีลแปดอย่างที่หลายคนเข้าใจ (เว้นแต่ผู้ตั้งจิตอธิษฐานว่าจะครองศีลแปดเป็นการส่วนตัวเท่านั้น)

ในทางอักษรศาสตร์จีน อักษรตัว “แจ” มีพัฒนาการมาจาก ตัวอักษร ฉี “ 齊 ” ซึ่งแปลว่าบริบูรณ์ , เรียบร้อย อักษรแจเกิดจากการเพิ่มเส้นตั้งและสองจุด ( 小 ) เข้าไปกลางอักษรฉี ทำให้เกิดตัว ซื ( 示 ) ซึ่งแปลว่าการสักการะ อยู่ในแก่นกลางของตัวฉี

แจ( 齋 ) จึงมีความหมายว่า การรักษาความบริสุทธิ์(ทั้งกายและใจ)เพื่อการสักการะ หรือ การปฏิบัติบูชาถวายเทพยดา ซึ่งการอธิบายในแนวทางนี้จะสอดคล้องกับ คำว่า “ 齋醮 ” ในลัทธิเต๋า ซึ่งย่อมาจากคำว่า 供齋醮神 ที่แปลว่าการบำเพ็ญกายใจให้บริสุทธิ์เพื่อเป็นสักการะบูชาเทพยดา

ความหมายของแจในศาสนาอิสลาม ศัพท์คำว่า ศีลแจ / 齋戒 ในภาษาจีน นอกจากใช้ในลัทธิเต๋าและศาสนาพุทธแล้ว ยังหมายถึง “ศีลอด” ที่ถือปฏิบัติในเดือนถือศีลอดของชาวจีนอิสลาม สาระของศีลก็คือการห้ามรับประทานอาหารใดๆในระหว่างเวลาที่พระอาทิตย์ขึ้นจวบจนลับขอบฟ้า ตลอดเดือนถือศีลอด

"ดูไปดูมาก็เหมือนการถือศีลอดของทุกศาสนา จริงๆนะ อย่างศาสนาคริสต์ ยิว หรือ อิสลาม หลักเดิมของศาสนาเอง ก็มีการถือศีลอดอยู่แล้ว แต่หลังๆก็มีการหย่อนยายในการนับถือศาสนา โดยอย่างยิ่งความเจริญก้าวหน้าทางวิทยาการ และปัจจัยจากตัวผู้นำ ทำให้หลักการนับถือศาสนาเปลี่ยนไป"

ว่าไปนะครับพี่น้อง ได้เพลาผมต้องมาอัพเสปซเสียที
อาจเห็นได้ว่า อัพแบบเทอมเว้นเทอมเลยมั้ง 555+

ก็ไม่รู้จะว่าไงนะ ช่วงเรียนมันก็ขี้เกียจอัพเสปซ ทั้งที่ตัวเองก็อยู่หน้าคอม
แต่ว่าพักหลังๆนี่เน็ตมีปัญหา หา หา ก็เลยเซงเป็ด ไม่ได้โลหดบิท โหลดไรเร้ย

เทอมต้น นี่เรียกว่าเป็นอะไร ที่เป็นชีวิตมหาลัยแบบเรียนของแท้จริงๆมั้ง
ก็เด็กมหาลัยต้อคู่กับรายงาน ไอ้นี่แหละที่เจอ ทั้ง Presentation Report Reserch
โอ๊ย สาระพัด จะเข้ามาประดังในแต่ละสัปดาห์ โดยเฉพาะ "อียู" ไม่อยาก said ถึง นรกดีๆนี่เองคับ

ก็เรียนแถๆไถๆจนมาถึงสอบทั้งกลางภาคและปลายภาค ก็คะแนนออกมาแถไถไปมิดเทอมก็กลางๆ
แต่ไฉนไฟนอลออกมาดีเกิดคาดหว่ะ จิงๆ ออกมาแล้วสี่ตัว เกรดดีมากเรยหล่ะ Unblievable

จนปัจจุบัน ณ วันนี้ ก็ปิดเทอมมาจะ สาม สัปดาห์แล้วเพราะทะลึ่งเบ่เบ๊ สอบเสร็จเร็วกว่าชาวบ้านเป็นสัปดาห์
อยู่หอสัปดาห์นึง รอโอ๋สอบเสร็จ และก็ชิวๆไปช่วยพี่หมอทาสีห้อง ช่วยงานแฟนนิสนึง อืมๆพอฆ่าเวลา หนึ่ง สัปดาห์ได้

จนได้กลับมาบ้านเนี่ย ก็ช่วงกินเจพอดี เป็นอะไรที่ชอบมากช่วงนึง เพราะเหมือนมีของกินให้เลือกกินเต็มไปหมด อร่อยทั้งนั้น
ก็เลย กิน ขี้ นอน ไม่มี... นะ เหอๆ ก็นั่งเล่นคอมเป็นงานอดิเรก กะช่วยแม่ดูตลาดหุ้น เง้อ ก็เป็นอะไรที่พอช่วยได้บ้างอะเนอะ

ว่าแล้ว กับ เทศกาลกินเจ หรือ เก๋าอ่วงเจ เนี่ย เป็นอะไรที่มีเนื้อหาสาระน่าอ่านพอดูไว้จะไปหามาให้อ่านเน้อ เร็วนี้แหละ

ปล.อยากไปทาสีกำแพงวัดมาก แต่ก็ขออยู่บ้านเหอะหว่ะ = =

ก็อยากมาเล่าให้คนอื่นฟังในประสบการณ์ของตัวเองบ้าง มันก็เป็นกิจกรรมค่ายดีๆอีกครั้งที่ได้ไป อยากจะเท้าความว่าทำไมถึงมีความคิดที่อยากจะไปปลูกต้นคิด(ส์) ก็คงเป็นเพราะพี่ปีสี่ หรือ พี่ปีสามในตอนนั้น ที่มาแนะนำเรื่องกิจกรรมของภาคให้พวกเราฟัง หนึ่งในนั้นก็คือ ค่ายปลูกต้นคิด(ส์) ที่มีรูปพร้อมคำบรรยายขำๆ ก็เป็นจุดประการดีๆอย่างหนึ่งที่ทำให้รู้สึกว่า นี่มันเป็นสิ่งที่เราอยากไปและอยากทำนะ ไม่สนใจหรอกว่าใครจะไปแต่ตัวเองอยากไป จนกระทั่งได้ไปเยี่ยมค่ายที่องสิต ค่ายครั้งที่ 4 แหละน่อ รู้สึกประทับใจในบรรยากาศดี ได้รับความสนิทสนมกับพวกพี่ๆมากขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะเลย และปีหนึ่งก็ไปอยู่ไม่กี่คน ก็สนุกสนานดี ได้เที่ยว ได้กิน อยู่อย่างสบาย จนกระทั่งปลูกต้นคิด(ส์) ครั้งที่ 5 ก็ได้ไปออกค่ายสมใจหวัง แม้ไม่ได้ช่วยงานก่อนออกค่ายก็ตาม แต่ก็ช่วยงานตอนไปค่ายแหละน่า (สามารถอ่านรายละเอียดได้ในblogปีที่แล้ว)

จนมาค่ายครั้งที่ 6 วันที่ได้เลือกตั้งประธานค่าย ก็ไม่ได้ยกมือเลือกไอ้ป้ำ แต่ไปยกมือให้ไอ้บุ้งหว่ะ เพราะเหนใจheadงานหน้าเดิม ก็หลังจากมันได้เปนก็ เป็นช่วงปิดเทอม พวกมานก็ไปSurvey 2 ครั้ง โดยผมก็รู้ก่อนทุกครั้งว่ามานจาไป แต่ผมก็ม่ายปาย อีกอย่างเรื่องที่อยากปายwork ของccusaด้วย สัมภาษณ์ผ่านแล้วแต่ที่บ้านม่าห้ายปาย มารู้จอนหลังว่าไอ้ป้ำตัดชื่อจากคณะทำงานไปแล้ว (แอบดีใจหว่ะ) ก็เลยมาฟังประชุมเรื่องการ survey และเดินกล่องครั้งสุดท่ายที่อนุสาวรีย์ชัย และ เดินกล่องที่เกษตรแฟร์หลายวัน (พอกุกลับบ้านแม่งดันได้รับตังบริจาคเยอะกว่าตอนกุอยู่อีก) จนได้รับมอบหายเรื่องผ้าป่าในการจัดเก็บรวบรวมเงิน เรียบร้อยดี จนก่อนวันไปค่ายก็ไปช่วยงานทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ ตั่งแต่คัดเลือกหนังสือ ซื้อของที่โลตัส และไปสำเพ็ง ในวันเดียวกัน อะไรจะขนาดนั้น รวมถึงเรื่องที่น่าเสียใจที่ไม่น่าจะลืมได้เลย คือ ถอนเงินจากตู้atmแล้วลืมบัตร เดินกลับมาอีกที เครื่องแม่งดูดบัตรไปแล้ว T T เหมือนเครื่องแม่งเล่นมายากลได้ ซะงั้น

มาวันที่ 12 ก็ขนของมาแต่ 9 โมง พะรุงพะรังตั้งแต่ออกจากหอ หนักโคด เพราะห่วงความปลอดภัยหลายๆอย่าง จึงต้องขนให้เหนื่อย ขึ้นวินแม่ง ไม่ไหวแระเด๋วตายก่อนไปค่าย ปีที่แล้วเดินไปปั้มปตท. เหนื่อยเจียนตาย ก็ไอ้ที่มาเช้าก็เพราะนัดกับตาตู่จามาลงวินโดวให้ นั่นแหละ กว่าจะได้ลง ก็รอพี่หมอมา ก็กว่าจะลงได้เสร็จทั้งสองเครื่องก็ปาไป บ่ายกว่า ช่วงบ่ายสามก็เริ่มทยอยขนของมาไว้ที่หน้าคณะ และก็ไปไหว้สามบูรพาจารย์ จนได้เวลา 5 โมงเกือบ 6 โมง รถก็มาถึง ก็ได้เวลาขนของขึ้นรถ ใช้เวลาในการขนขึ้นไม่ถึงสิบนาที ทำไปได้ ก็นั่งท้ายรถไปพร้อมกับไอ้เอก และไอ้ต้อม ไอ้เอกลังเลอยู่นานเรื่องทหาร และมันก็ตัดสินใจได้ว่าจะไปวันนี้ก็เลยโดดขึ้นรถมา ก็นั่งรถมาอย่างสบายใจว่า รถไพกว่าจะออก ก็ทุ่มครึ่ง นี่เพิ่ง 6 โมงกว่า ปรากฏว่า ไอ้ตอนที่รถมาถึงสถานนีรถไฟบางซื่อ รถไฟแม่งวิ่งมาถึงพร้อมกับรถพอดี แม่งขนของกันให้จ้าละหวั่นเลย มารู้ตอนหลังว่าจูนสามารถเรียนอะดีนาลีนเสมือนหนีไฟไหม้ได้ เพราะยกข้าวสารได้ ยอดมั่กๆ ของแม่งก็อยู่ไกล รถไฟเลยออกช้าไปประมาณ หลายนาทีอยู่ เมื่อได้ขึ้นรถมาตัวผมเองว่าต้องเจอปัญหาหนักๆอีกมากมาย บนรถไฟก็จัดระเบียบของ แนะนำตัว และก็หาที่นั่งเพื่อเล่นไพ่ และก็ได้นอนบนที่นั่งรถไฟในคืนนั้น นอนไปได้

มาวันที่ 13 ก็มาถึงหลังสวน จังหวัดชุมพร ก็ประมาณตีสี่ น่อ รออาจารย์มารับ ดีมากๆเลยเอารถมาเต็มเลยเหมือนว่ามากัน 50 แต่จริงแล้วมา 33 เหอๆ ก็ทะยอยขนของขึ้นรถของชาวบ้านและอาจารย์ที่มารับพวกเราไปยังโรงเรียน ก็บอยขึ้นไปคันเดียวกับ ไอ้เฟม ไอ้เอก ไอ้ป้ำ และไอ้พรรณ นั่งอยู่ข้างหน้า อากาศเย็นๆของรุ่งอรุณวันใหม่นั้น ทำให้พวกที่นั่งกระบะท้ายรถเริ่มบ่นพึมพำ ถึงความหนาวที่สัมผัสได้จากไอน้ำและสายหมอก สิ่งที่อยู่คู่กับจังหวัดชุมพร ลมที่ประทะกับกายเริ่มสร้างความเหน็บชาขึ้นด้วยเหตุที่หยาดฝนเริ่มโปรยปรายมากจากฟากฟ้าสีดำมืด ทำให้รถต้องเร่งความเร็วมากขึ้นตามถนนที่ลาดคดเคี้ยวไปตามขอบเขา จนถึงอำเภอในหยาน ที่ๆรถกระบะจอดเผื่อแวะซื้อของทีร้านค้าแห่งหนึ่ง พวกเราก็โดลงจากรถเพื่อไปซื้อของเล็กๆน้อยๆตามที่ใจประสงค์ จนกระทั่งเพื่อนอีกกลุ่มนึงก็มาถึงด้วยรถบรรทุก 10 ล้อพร้อมด้วยสภาพมอมแมของแต่ละคนและคำบ่นโอดครวญเมื่อลงจากรถ ทั้งสรรเสริญคนขับตีนผี ที่ขับรถแบบไม่เบรกไม่ว่าจะเจอโค้งแค่ไหน หลังจากที่ได้แวะซื้อของกันเรียบร้อยก็ออกเดินทางกันต่อไปยังโรงเรียนบ้านในหยาน เป้าหมายของพวกเราด้วยเวลาอีกไม่กี่นาทีก็ถึง คันของพวกเราตามหลังรถสิบล้อเพียงไม่ถึงนาที แต่สิบล้อกลับถึงก่อนเราหลายนาที นี่หมายถึงอะไรกับความเร็วและการเข้าโค้งระดับเทพของชายขับสิบล้อทำถึงกับอึ้งเลยทีเดียว มาถึงก็รอพิธีการของทางโรงเรียนที่จัดเตรียมไว้ ก็ดีๆมากเลย เป็นสิริมงคลดี ก็มีไหว้พระไหว้เจ้า แล้วก็เดินผ่านให้ผู้เฒ่าผู้แก่พรมน้ำมนต์ และก็รับพระมาองค์นึง ดีแหะๆ หลังจากนั้นก็ไปรวมแถวที่สนามวอลเล่ย์เพื่อฟังการชี้แจงของทางโรงเรียน ก็กินข้าวเช้า อาหารมื้อแรกก็เป็นข้าวต้ม กับกาแฟโอวันติน และปาท่องโก๋  เสร็จจากนั้นก็ทะยอยไปขนของลงจากรถเอามาเก็บไว้ตามห้องและตามกำหนดการต่อไปก็คือการนัดแนะเรื่องงานี่จะทำในวันแรก และการกำหนดหน้าที่ของแต่ละคน

จากนั้นก็แยกย้ายกันไปทำงาน ผมเองก็เตรียมกระดาษจับบัดดี้ในคืนนี้ เสร็จแล้วก็ไปที่ครัว ก็มาถึงมีงานให้ทำเลย คือปูเสื่อน้ำมันบนโต๊ะ ในตอนนั้นหลายๆคนที่เสร็จงานก็เริ่มลงไปเล่นน้ำที่ลำธารกันแล้ว ก็ปูโต๊ะจนเสร็จยกของขึ้นโต๊ะ จัดของนิดหน่อยก็ได้เวลาอาหารกลางวันแล้ว ก็เลยเตรียมของทำอาหารเที่ยงไว้ ซึ่งไอ้พรรณบอกว่าจะผัดมาม่า ก็เตรียมของไว้ในขณะที่ไอ้พรรณไปอาบน้ำ ก็นั่งชิวๆไปเรื่อย จนมันมา(นานมาก) ก็ได้เริ่มทำผัดมาม่า
ได้ผู้ช่วยหลายคนเลยทีเดียวแต่ตอนปรุงนี่ให้ 4 คนปรุงมีไอ้พ้ง ไอ้ป้ำ ผม และไอ้ทอม สรุปว่าแทบแดกกันไม่ได้เพราะเค็มโคดโดยเฉพาะของไอ้ป้ำเค็มสาดเพราะเรื่องปรุงเยอะโคดๆ แล้วก็มาทำปลากระป๋องทอด ออกมาเป็นปลากระป๋องเละๆ ไม่กล้ากินเลยหว่ะมื้อแรกเล่นเอาน้องๆอึ้งในอาหารที่พี่ๆทำเลยที่ดียว ประมาณกุจากินได้ซักมื้อมั้ยเนี่ย แต่สรุปคือบังคับให้กินๆไปให้หมด ตามหลักการที่ว่า มาม่า 1 คำ น้ำ 2 แก้ว เหอๆ ช่วงบ่ายก็ช่วงต้มเก๊กฮวย และกะว่าจะนอนพักแหละนอนได้ประมาณ6นาทีจริงๆ ก็ปูเสื่อนอนกะไอ้พ้งไอ้ป้ำ และก็นอน ซักพักเสียงดังมาเลยเสียงไอ้เฟม บอกว่าของผู้ชายซัก 2-3 คนไปช่วยขนของ ก็ไปพร้อมกับไอ้ป้ำ ไอ้พ้ง ขึ้นรถของครูไปตลาด ก็ไปช่วยถือกับข้าวมากมาย หนักโคดเรยฮับ ก็กลับมาโรงเรียนก็มานอนต่ออีก ซัก 6 นาที ก็โดนปลุกไปประชุมกับครู ก็แวะไปอาสมุดบัญชีกับตามเพื่อนๆที่นอนอยู่ไปประชุม หลังประชุมเสร็จก็แวะไปครัวและก็อาบน้ำในลำธาร เป็นครั้งแรกที่ได้อาบในลำธาร สบายและเย็นดี ขึ้นมาก็กินข้าวเย็น อาหารเย็นดีกว่าอาหารเที่ยงเยอะ เสร็จก็ไปฟังนายอำเภอเล่าเรื่องของแก ไม่เกี่ยวอะไรกับเราซักเท่าไหร่

ช่วงกลางคืนก็มีประชุม และจับบัดดี้อ่านะ ผมได้เป็นไอ้เอกคับพี่น้อง รู้สึกว่าสบายมากเพราะแม่งไม่ต้องการอะไรจากบัดดี้เลย คืนแรกหลังจากที่จะนอนห้องผู้หญิงไม่สำเร็จ เนื่องจากที่เต็มอุปส่าห์เอาเป๋าไปจองโดนไอ้แนนยึดที่ซะงั้น เออไปนอนห้องประชุมกับไอ้บ้าที่เหลือก็ได้ ที่นอนก็มี ไอ้พ้ง ไอ้พรรณ ไอ้ป้ำ ไอ้เอก ผม และไอ้เฟม คืนแรกแทบนอนไม่หลับเสียงเครื่องบิน 3 ลำฮะพี่น้อง ดังโคดนานเป็นชั่วโมงเลย สรุปคืนแรกแม่งนอนได้ซัก 2-3 ชั่วโมงได้

วันที่ 14 มีนาคม 2550 วันเกิดครบ 20 ปีของผมเอง เช้าตื่นมา 7 โมงได้ มือถือปลุก ก็เริ่มตื่นกันไปทำธุระส่วนตัวและก็มากินข้าวช้าว เป็นข้าวต้ม เหมือนเดิม กินเสร็จก็ทาครีมกันแดด และก็แวะไปถ่ายรูปกิจกรรมของสันทนาการ และก็เริ่มช่วยงานก่อสร้างเสียที ถ้าจำไม่ผิดคือ ร่อนแยกทราย และก็เอาดินมาถมที่ให้ได้ระดับกับคาน และก็สามเกลอทุบดิน รดน้ำหน้าดิน ผูกตะแกรงไม้ไผ่ ส่วนช่วงบ่าย ผมกะไอ้ป้ำ ไปหลังสวนกับครูดา กับครูศักดิ์ชัย และลูกของครู ก็ไปกินข้าวเที่ยงข้างนอก ตรงที่เค้าไปรับอิฐบล๊อกแหละ และก็ไปถอนเงิน ซึ่งก็มีเรื่องวุ่นๆขึ้นมาเพราะถอนเงินต่างจังหวัดต่างสาขา นี่ต้องใช้หลักฐานแสดงตัวด้วย ซึ่งไอ้ป้ำไม่ได้เอาอะไรมาเลยนอกจากมือถือ ส่วนบอยอ่ะเหรอ ไม่ได้เอาไรมาเลย ตัวเปล่าเลยฮับ ก็เลยเสียเวลาไปกับธนาคารมาก แต่มันก็สุดวิสัยอ่ะนะ ผมเองยังไม่รู้เลยว่าต้องใช้อะไรบ้างเพราะตอนออกมาก็รีบๆ เพราะช่วยเค้าผูกตะแกรงอยู่ เสร็จจากธนาคารก็แวะไปธกส. และร้านขายกระเบื้อง กลับมาก็ซัก 4 โมงได้แระ กลับมาก็เห็นพักงานกันแระ ส่วนหนึ่งก็ไปเล่นน้ำ เท่าที่รู้คือ ไอ้หยก ไอ้บุ้ง ไอ้ปอย และไอ้พ้ง ไปต่อแพเล่น ไม่นานรถขนอิฐก็ไม่ก็ได้เวลาขนอิฐลงจากรถ หลักพันก้อนเลยก้อนนึงก็หลายโลอยู่ก็ขนลงที่ห้องสมุด และก็ขนลงที่หน้าโรงครัว ก็สามารถผ่านไปได้อย่างไม่ท้อแท้เพราะเสียงหัวเราะหล่ะมั้ง ที่ไม่ทำให้รู้สึกเหนื่อยมาก (ชื่อคน)ขอสอง ขอติด ขอแน่ๆ ขอเน้นๆ ขอสี่ มากมายหลายแบบ เสร็จก็มืดแล้ว ก็กินข้าว และก็อาบน้ำที่ห้องอาบน้ำของผู้หญิง และ ประชุม และก็เริมข่าวลือวันแรก  เรื่องประเภทเกย์มาแรง และคืนนี้พี่ตู่ก็จะมา ถึงประมาณ ตีสี่ ตอนแรกก็ว่าจะไปรับแก แต่ก็ไม่ไหวหว่ะ ขอนอนดีกว่า รู้แต่ว่าไอ้ป้ำกะไอ้เอกออกไปรับพี่ตู่ เหอๆ

วันที่ 15 มีนาคม 2550 ตื่นมาก็เห็นพี่ตู่แล้ว เหอๆ ก็ทำธุระส่วนตัว เคารพธงชาติ ออกกำลังกาย กินข้าวเช้า และก็ออกไปทำงานต่อ วันนี้ก็เริ่มผสมปูนแล้ว ก็เริ่มเทคาน และก็ก่ออิฐ ส่วนช่างก็ยังอยู่บนคานหลังคาต่อไป รวมถึงช่วงเย็นช่างก็ให้พวกเราขึ้นไปทาสีน้ำมันไม้กันแล้ว และข้างล่างก็ขุดดินรอบห้องสมุดเตรียมเทพื้นทางเดินด้านนอก  กลางคืนนี้ก็นอนดึกเลย พวกพี่ตู่ก็เล่นกีตาร์หน้าห้องถึงตีสองตีสาม

ซึ่งเป็นโอกาสวันดี คือวันอาทิตย์

เคยเหงาอยู่คนเดียว

เค้าว่าเพื่อนไม่เคยจางหาย

แต่คิดบ้างแล้วว่า

คนที่เข้าใจมากกว่าเพื่อน

เราเจอแล้ว และเข้าใจตัวเองมากขึ้น

ให้เวลากับตัวเองมากขึ้น

 

เห็นน้องปีนี้แล้วย้อนดูตัวเอง ถึงกับใช้การเปรียบเทียบวัดระดับกัน เมื่อมายืน ณ จุดนี้ก็เข้าใจได้ว่าพี่รู้สึกต่อเราอย่างไร เหตุการณ์แบบนี้ไม่เจอโดยตรงกับตัวเองก็ไม่รู้สึกจริงๆนะเนี่ย ไม่พอใจเลยกับสิ่งที่น้องได้ทำ นั่นแสดงถึงว่าปีที่แล้วตัวเองก็คงแย่พอดู อยากให้น้องทุกคนพยายาม พี่มั่นใจว่ามันต้องทำได้ดีกว่านี้อีกเยอะอ่ะ พี่เหนื่อยน้องก็เหนื่อย

วันที่ 25 พฤษภาคม 2549

วันที่ 26 พฤษภาคม 2549

วันที่ 27 พฤษภาคม 2549

วันที่ 28 พฤษภาคม 2549

วันที่ 29 พฤษภาคม 2549

วันที่ 30 พฤษภาคม 2549

วันที่ 31 พฤษภาคม 2549

 
1 วันก่อนไปค่าย
วันที่ 19 มีนาคม 2549

หลังจากที่ตัดสินใจจะไปซื้อของที่พันทิพย์ หลังจากที่ได้นัดแนะกับไอ้เอกไปแล้ว ก็ตื่นตามเวลาปกติซัก 10 โมงได้มั้ง ก็ทำกิจวัตรยามเช้า แล้วก็นั่งเล่นคอมรอเอก รอไม่นานมันก็มา ก็เตรีมตังแล้วก็ออกเดินทางกัน ก็ไปรอญูโร 522 ซักครึ่งชั่วโมงได้เวลารอรถที่ไรมันจะมาช้าทุกทีเพื่อนๆว่างั้นไม๊คับ ไอ้ที่ไม่ตั้งใจจะมารอสายนี้สายนั้นมันกับมาเร๊วเรว ก็ไปถึงอนุชัย(อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ)ก็ราว 11 โมงกว่าได้ ก็ดุ่มๆไปหารถไปจำไม่ได้เหมือนกันว่าสายไหน เหอๆก็ถามคร่าวๆมาจากไอ้บาสแล้วประมาณว่ามาขึ้นที่แถวนี้สายนี้ถึงพันทิพย์แน่นอน ก็จัดการขึ้นเรยในทันทีก็ถึงพันทิพย์ซักเที่ยงกว่าๆเหนจาได้มั้ง เป้าหมายในวันนี้คือ เริ่มจากของบอยซื้อเมมกล้อง 1 จิ๊ก + ขาตั้งกล้อง ส่วนเอกเดินดูราคาcreative muvo 200 ที่จาเอามาใช้เป็นสื่อการเรียนการสอนของมานอ่ะนะ บอยก็ไปศูนย์ที่ซื้อกล้องก่อนเรย ก็อยากรู้ว่ากล้องจาใช้กับเมม 1 จิ๊กแบบไฮสปีดได้เปล่าก็แค่ถามอ่ะแหละ ไม่ได้ตั้งใจจะซื้อที่นี่อยู่แล้วเพราะว่ามันแพงมากเลยจอร์จ ก็ถามไปถามมาก็เค้าให้ลองเลย ปรากฏว่ามันก็ใช้ได้นะ แต่บอยไม่ซื้ออยู่แล้วหล่ะด้วยความคิดแจ๋วๆปรากฏเพื่อไม่ให้เกิดความน่าเกลี่ยดก็ถามเรื่องฟิลม์กันรอยไปด้วย ก็เรยเสียตังติดฟิลม์กันรอยเพิ่มไป แล้วก็เดินตะเวนทั่วพันทิพย์โดยเฉพาะชั้นสองกับชั้นสาม จนได้ของครบถ้วนก็ออกมาประมาณบ่าย 3 ขึ้นรถไฟฟ้าที่ราชเทวี มาอนุชัย แล้วก็มากินข้าวมันไก่ที่เอกมานแนะนำ อร่อยดีอ่ะ จากนั้นก็มาขึ้น 522 แล้วก็มาถึงกะเสดซัก บ่าย 4 ก่าๆ ก็แยกย้ายกันกลับหอ บอยก็เริ่มเล่นของใหม่เลยโดยเฉพาะขาตั้งกล้อง ก็อ่ะนะเปนดั่งที่คิดไว้เรยถูกใจมากมาย ก็มานั่งเล่นคอมต่อ ไอ้ศักดิ์ก็ชวนไปกินข้าวหน้าหอมันก็ปาย ไปนั่งกินกะพวกศักดิ์ ก้อง หล้า เอก อ่ะนะ ก็กินกันเสร็จก็ตกลงกันแล้วว่าจะมาที่หอของบอย มาก็อ่ะนะนั่งเล่นไพ่กัน บอยก็จัดของ จัดขอวเสร็จก็ไปนั่งเลานกะพวกมานแหละเล่นกันบาวเรย บอยเล่นถึงตีสาม ก็ม่ายหวายนอนไปงีบนึงปล่อยให้พวกนั้นมันเล่นต่อพวกนั้นมันเล่นต่อไปอีกซัก ชม. นึงมั้ง ก็ปลุกบอยแล้วขอตัวกลับ บอยก็ไปตั้งนาฬิกาแล้วก็นอนหลับ

วันไปค่าย
วันที่ 20 มีนาคม 2549

นาฬิกาปลุก เอ้ยไม่ใช่สิมือถือปลุก 6.30 น. อันดับแรกเปิดทีวีเรย แล้วก็อาบน้ำแปรงงฟันแต่งตัว แล้วก็ตรวจตราของอีกรอบเปนอันว่าเรียบร้อยก็มาที่มหาลัตอน 7 โมงครึ่ง เดินข้ามถนนป๊าป โทรศัพท์ดังเรย โอ๋โทรมานั่นเอง โทรมาถามว่าถึงไหนแล้ว ตอนนี้รออยู่ที่ปั๊มน้ำมัน ยังไม่มีใครมาถึงเลย อ่ะนะ ก็ตอบไปว่าคงกำลังมากันมั้ง ก็เลยบอกว่าจะรีบไปละกันอยู่หน้างาม 1 แล้ววางสายก็รีบจ้ำขา ไปถึงโดยเร็วแต่มานก็ไกลใช่ย่อยนะเนี่ย เล่นเอาเหนื่อย ก็มาถึงปั๊ม ปรากฏว่าเจอโอ๋นั่งอยู่คนเดียว ก็เลยนั่งพักกะคุยเรื่อยเปื่อยซักพัก แล้วก็ตกลงกันว่าไปที่คณะเหอะ คงอยู่ที่คณะกัน ก็เปนอย่างที่พูด เหอๆ พี่ไม่ยอมบอกว่ามาเจอที่คณะก่อน รู้สึกเซ.อย่างแรง เพื่อนและพี่ๆก็มากันเยอะและของกองเต็มไปหมดเลย ก็นั่งคุยกะรอเพื่อนๆพี่ๆซักพัก พี่ก็ให้ไปช่วยกันขนของขึ้นรถทัวร์ที่จอดตรงพุทธเกษตร ขนกันคนละหลายรอบเสร็จก็ตั้ง 9.30 ได้รถถึงออก บอยก็นั่งกะไอ้ทอม เป้กะโอ๋ นั่งอยู่หน้า หลังนี่ไอ้เอกกะเฟม ก็เริ่มเล่นยสลาฟกันต่อ เล่นกันหลายคนเลย จนพักกินข้าวเที่ยง บอยก็ลงไปกินข้าว บอยกินแคบหมูผัดพริกกะไข่ดาว แล้วก็น้ำเปนชาเย็นมื้อนั้นหลายตั้งถือว่ากินก่อนอดอยาก หลังจากขึ้นรถก็เล่นพ่กันต่อ ก็เปลี่ยนเปนป๊อกเด้งกินตัง เจ้ามือคือ อิฐ เล่นกันไปเรื่อยๆ บอยก็ถอนหนี้หมดก็เลิก ปล่อยให้พวกนั้นเล่นต่อก็เปลี่ยนเจ้ามือเปนพวกพี่อู๊ดกะพี่โอ๋มาเป็นแทน บอยก็มานั่งพัก จนซักพักเริ่มมีโทศัพท์มาโทรบอกเกรดกันเปนระยะๆ บอย เป้ โอ๋ ก็เริ่มอยากรู้บ้างอ่ะดิ ก็เลยโทรไปหาเอก ด้วยสัญญาณมือถือที่สลับกันระหว่างมีและไม่มี ก็โทรจนพอรู้เรื่องประมาณว่าให้ไปดูเกรดให้ด้วย ก็บอกตามด้วยว่าแถวนี้ไม่มีสัญญาณแล้วเพราะเข้าเขตป่าและเขาแล้วทั้งซ้ายและขวาแห้งแล้งซะเหลือเกิน สีแดงๆจากพื้นดินช่วยเพิ่มอุณหภูมิของอากศให้มากยิ่งขึ้น ระยะเวลาอันยาวนานขณะอยู่บนรถช่างอยากให้ร่างกายถูกปลดปล่อยซะเหลือเกินจนกระทั้งรถจอดหลังจากเลี้ยวเข้ามาจากถนนใหญ่จากมีถนนลาดยางจนถึงดินลูกลังสีแดงเกรอะกรัง พวกเราทยอยลงกันจากรถ แล้วก็มาขนของลงจากรถ ก็มานั่งรอกันว่าตอนแรกจะเดินไป แต่ไปๆมาๆก็มีรถกระบะมารับ ก็ขนของไปก่อน ตามด้วยขนคน บอยก็ขึ้นรถคันสุดท้ายไป ระหว่างบนรถ สภาพวิวทิวทัศน์ทั้งซ้ายและขวาช่างสวยงาม ไม่เหมือนกับถนนเลย ที่เปนหลุมเปนบ่อรถกระโดไปกระโดดมา ไม่นานก็มาถึงโรงเรียน ประมาณเวลา คล้อยเย็น ก็เปนตามคาด ปรเภทเดียวกับที่องศิต น้องๆต่างทยอยกันมาต้อนรับพวกเราที่มาถึงด้วยใบหน้ายิ้มแย้มบนใบหน้า พลอยให้พวกเรารู้สึกสบายใจไปด้วย หลังจากนั้นก็เอาข้าวของไปเก็บ แล้วก็มาขนของต่อเอาไปเก็บตามห้องต่างๆ แล้วก็มาทำที่อาบน้ำของพวกผู้หญิงกัน ทำไปทำมาไม่ได้ใช้ เนื่องจากเกรงว่าอาจเจพวกสัตว์ต่างๆ ก็ให้ผู้หญิงไปอาบน้ำในห้องอาบน้ำแหละถึงคนจะเยอะก็เหอะ ทำเสร็จพี่ก็เรียกไปไหว้พระไหว้เจ้าที่ จากนั้นไปอาบน้ำ ที่อาบน้ำของพวกผู้ชายจะเป็นถังน้ำขนาดใหญ่ ที่รถแทร๊กเตอร์เอาถังเก็บน้ำแบบเคลื่อนที่มาเติมให้อ่ะ เปนที่อาบน้ำกลางแจ้งอยู่หน้าห้องสมุดของพวกน้องๆเลย ก็อาบกันตรงนั้นแหละ ก็ดีนะคิดว่าอาบสบายกว่าพวกผู้หญิงซะอีก อาบเสร็จก็แต่งตัวแล้วก็ไปกินข้าว ก็เปนกับข้าวง่ายๆ บอยนั่งหัวโต๊ะ ข้างซ้ายเปนไอ้หยก ข้างขวาเปนโอ๋ ตรงข้ามเป็นไอ้เอก ข้างไอ้เอกเปนไอ้ต้อม ป้ำ กุ๊ก และบัว ส่วนข้างหยก ก็เปน บุ๊ง และ เฟม อ่ะนะก็อร่อยงับ ไม่เสียตังด้วย ช่วงกลางคืนก็มีพิธีบายศรีสู่ขวัญ พ่อหมอที่เปนผู้ใหญ่บ้านมาทำบายศรีให้ ผู้เฒ่าผู้แก่มากันเยอะเลย ก็ถือว่าเปนการเสริมศิริมงคลให้  จากนั้นพี่ก็มานัดแนะเรื่องหน้าที่ที่ทุกคนต้องทำและกฏเหล็กต่างๆที่ต้องปฏิบัติ บอยได้รับหน้าที่เปนช่างกล้องประจำค่ายซะงั้น จากนั้นก็ปล่อยให้นอน คืนแรกก็นอนกันไม่ดึกมาก ประมาณ เที่ยงคืนได้ ข้างขวาของบอยเป็นไอ้ต้อม ซ้ายเปนไอ้ป้ำ ไม่ไกลนักเป็นไอ้ทอม รวม 4 เหล่าทัพ เลย 555+ คืนนั้นหลายคนบอกว่าอากาศหนาวแต่บอยว่ามันร้อนนะเพราะนอนในถุงนอนที่ยังไม่ค่อยชินอ่ะนะ

ตื่นเช้ามาเวลาประมาณ 6.30 ได้มั้งก็ตื่นกันหลายคนแล้ว หลายคนบ่นว่าหนาว แต่บอยว่ามันร้อนอ่ะนะ ก็ไปล้างหน้าแปรงฟัน แล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้า เสร็จพี่ก็เรียกกินข้าว มือเช้ารู้สึกจะเป็นข้าวต้มอ่ะนะ ก็ตอนแรกก็ไม่อยากกินเท่าไหร่แต่ก็ต้องกินดีกว่าหิว ก็ขอน้อยหน่อยโดยอ้างว่าข้าวเช้าไม่กินเยอะ มันก็เปนเรื่องจริงแหละที่ว่ากินน้อย แต่ว่าน่าจะเป็นว่าไม่ได้กินเลยเสียมากกว่าอ่ะ กินเสร็จ 8.15 ก็ไปเคารพธงชาติกับน้อง น้องๆยืนเปนระเบียบดี พี่ๆก็ไปยืนกับน้องๆ บอยก็เริ่มปฏิบัติงานยามเช้าถ่ายรูปน้องๆตอนเคารพธงชาติ และสวดมนต์ กะถวายสัตย์ จากนั้นก็อ่ะนะ มีแอโรบิค ซึ่งเปนที่ฮือฮามาก เนื่องจากน้องๆเต้นได้อย่างเมามัน และหลากหลายท่ามาก เล่นเอาพี่ๆหลายคนตามกันไม่ทัน+มึน+ร้อน ซึ่งรวมถึงตัวบอยเองด้วย 555+ หลังจากเสร็จแอโรบิคทุกคนก็มานั่งพักกัน แล้วก็เตรียมตัวกันทำกิจกรรมต่างๆตามที่ได้รับมอบหมายไว้ บอยก็ตามไปดูพวกสันทนาการ ซึ่งประกอบด้วย ไอ้ต้อม(ประธานรุ่น) ไอ้ทอม(รองประธานรุ่น) กรุ๊ป กุ๊ก และ บัว ก็เป็นกิจกรรมละลายพฤติกรรมเด็ก ประมาณ ชั่วโมงนึงมั้ง บอยก็ไม่ได้อยู่นานหรอกก็ไปตระเวณถ่ายส่วนอื่นๆของโรงเรียน ก็ไปถ่ายที่ไซด์ก่อสร้าง เหนเพื่อนๆพี่ๆเริ่มทำงานได้ซักพักแล้วรู้สึกจะขนดินมาถมที่อ่ะนะ ก็ไปถ่ายซักพักก็เริ่มมีความเหนใจเพราะงานหนัก ก็รีบไปถ่ายส่วนอื่นๆก็เริ่มจากโรงอาหารที่พวกซังกุง นำโดยซังกุงสูงสุด พรรณซังกุง และซังกุง อื่นๆ กำลังเตรียมอาหารให้พวกเรากินกันในมื้อเที่ยง หลงจากนั้นก็วิ่งรี่เข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าทาครีมกันแดด อันนี้สำคัญ มส่หมวกแล้วก็ออกไปช่วยพวกก่อสร้าง เริ่มจากงานยกดิน ก็กลางแดดเปรี้ยงๆนั่นแหละงับ ก็เปลี่ยนเวรกัน ไปนั่งพักในร่ม ยืนพักในร่ม เปลี่ยนกันขุด เปลี่ยนกันยก +กับสวัสดิการที่ยกน้ำแดงโซดามาให้พวกเราดูดดื่มไปเรื่อย ชื่นใจจริงๆ มีแรงขึ้นเยอะ จนกระทั่งเที่ยงก็สั่นกระดิ่งเรียกกินข้าว เริ่มเหมือนน้องหมา-*- ประมาณว่าสั่นกระดิ่งแล้วน้ำลายไหลที่เปนการทดลองของ พาลอฟ มั้ง -*- ไม่แน่ใจ แง้วๆ ก็ไปกินข้าวด้วยความหิว ก็อร่อยทุกอย่างเรย ส่วนรายการอาหารบอยจำไม่ค่อยได้น่อ แต่อร่อยทุกมื้ออ่ะ กินเสร็จก็ปรากฏว่ามีรถไถมาไถดินให้เรียบร้อย เหอๆ เปนอันว่าที่เสียแรงขุดดินเมื่อเช้านั้นเสียแรงฟรี ส่วนการยกดินไม่เสียแรงฟรี ด้วยอาการเซงเล็กน้อยก็ไปดูพวกสันฯต่อ แล้วก็มาทำสมุดกระจก (มันคือสมุดที่เขียนบอกสิ่งที่อยากจะบอกอ่ะ ประมาณนั้น - -) ก็นั่งออกแบบอย่างเดียวแหละเพราะโดนตามให้ไปทำงานต่อมาก็เริ่มขุดดินเพื่อวางคานด้านล่าง ก็อ่ะนะดินผสมหิน เป็นแบบดินดานหรือหินเหลือ ประมาณนั้นผสมกัน ซึ่งแข็งมาก ใช้น้ำรดก็แล้วก็ไม่ช่วยอาไรเลย ระหว่างขุดไปก็มีเหตุการณืที่เรียกว่ามีทหารญี่ปุ่น 2 นาย มันมาจากที่พวกขุด ขุดดินแล้วจะมีคนมาเก็บดินขึ้นจากหลุมซึ่งไอ้กรุ๊ปและไอ้เฟม ที่ใส่ชุด รด. (รักษาดินแดน) ลงไปเก็บดินขึ้นมาจากหลุมเหมือนเวลาที่ ญี่ปุ่นวางระเบิดหลุมเพื่อหาทอง ก็กลายเปนมีฉายาเพิ่มเติมว่าทหารญี่ปุ่น เป็นที่ขำขันในระหว่างวัน 555+ ก็ทำไปเรื่อยโดยมีพี่หมากมือจอบ ที่ใช้จอบด้วยท่าที่สวยงาม ก่อนฟาดจอบก้นของพี่หมากจะกระดก จากนั้นจอบจะฟาดฟันลงสู่พื้นด้วยความรุนแรง จนเริ่มพูดแซว จนพี่หมากเขินๆ 555+ เลิกงานซัก 4โมงเย็นเห็นจะได้ เพราะขุดหลุมวางคานเรียบร้อยแล้ว ก็ไปอาบน้ำยกเว้นไอ้เอกที่บอกว่าจะไม่อาบน้ำ หลายคนตัวแดง 555+ เพราะแดดอันรุนแรงของที่บ้านป่ากล้วยแห่งนี้ได้เลียอย่างเมามัน โดยเฉพาะพี่เน็ท แขนแดงอย่างเห็นได้ชัด วันนี้คิดว่าจะได้พักซะแล้วรถขนปูนก็มา หลังจากที่รอมานาน แถมดันมาหลังอาบน้ำเสร็จแล้วอีกต่างหาก ก็เรียกระดมพลไปช่วยกันขนปูนลงจากรถ หลายคนคงทราบน้ำหนักของปูนแต่ละถุงนะครับว่ามันหนักขนาดไหน ขนาดถือสองคนยังจะแย่เลย จนขนเสร็จหมด เมื่อได้สอบถามผู้ไปเอาปูนมาก็คือพี่นพกะพี่บอม ในที่นี้ถามพี่บอม ก็ทราบความว่า ติดหลบฝนเสีย 3-4 ครั้ง พอจะมาถึงรถยางรั่วอีก ทำให้เสียเวลาไปมาก หลังจากได้พักเหนื่อยจากการขนปูนซักระยะ ก็กินข้าว มือเย็นก็อร่อยอีกแว้ว ได้น้ำจากบัดดี้ด้วย จากนั้นเค้าก็ปล่อยให้พักกันตามสบาย พวกบอยก็เข้าห้องเลย ด้วยการชักชวนของไอ้เอกบอกเล่นไพ่สลาฟกัน ก็เลยเล่นสุดท้ายพี่อู๊ดก็มาห้ามไว้ว่าห้ามเล่น ก็เลยเลิกกัน หลังจากที่บอยเปนคิงซะด้วย ให้ตายสิ ก็เลยเดินมาดูว่าเพื่อนๆหายไปไหนกัน ก็มานั่งอยู่หน้าอาคารอเนกประสงค์ มานั่งเขียนสมุดกระจก บอยก็ไปเอามาทำบ้างสิ ทำไปคุยไปไม่นาน ก็เรียกประชุม วันนี้มีการเขียนถึงเทคเคอร์ และ บัดดี้ด้วย เป็นการเขียนโน๊ตสั้นๆไปบอก ก็มีการแต่งเรื่องกันบ้างเล็กน้อยถึงปานกลาง แล้วก็มีสรุปการทำงานประจำวันและ กิจกรรมที่จะดำเนินการในวันพรุ่งนี้ วันนี้มีการตอนรับพี่ดะอย่างอบอุ่นมั้งพี่เค้าพึ่งจะมาถึงอ่ะนะ ซัก 5 ทุ่มก็เลิกประชุมแล้วก็แยกย๊ายกันเข้าห้องนอน แต่เป้อาซิ ที่ทำให้หลายๆคนเปนห่วง โดยเฉพาะบอยด้วยแล้วหลังจากที่เหนว่ากำลังจะเดินไปที่หน้าโรงเรียนก็เลยถามว่าจะไปไหนกัน เป้โอ๋ก็บอกว่าจะนั่งอยู่ตรงหน้าพระพุทธรูป บอยก็อ่ะนะเปนห่วงแต่ก็ไปนอนยืดเส้นกะว่ายังไม่หลับแหละ ไอ้ป้ำไอ้หยกคงเหนพวกเป้มั้ง เลยถามว่าทำอะไรกัน พอไอ้ป้ำเดินเข้ามาในห้องเลยถามว่าเป้เปนไงบ้าง ควรออกไปคุยมั้ย มานก็พยักหน้ามั้ง -*- รู้สึกว่าป้ำมานจะออกไปโทรสับด้วย ก็เลยออกไป ก็ย่องๆกันออกไปนะ ไอ้ป้ำคงเตรียมจะไปทำให้ตกใจอยู่แล้วแหละ ก็ไปแฮ่ใส่เป้ เป้ก็ตกใจแล้วก็คุยกันซักพักไอ้ป้ำก็ไปโทรศัพท์กะไอ้หยก บอยก็เลยนั่งคุยกเป้โอ๋ นั่งข้างโอ๋ ก็นั่งดูดาว แล้วก็ถามว่าทำไมมานั่งข้างนอก ก็รู้ว่าในห้องหญิงมีตุ๊กแก -*- ซึ่งเป้กลัวมาก มั้ง บอยก็เลยจัดการลุยเข้าไปดู ก็เจอตัวมันอ่ะ โพล่หัวมาท้าทาย ที่ใต้กระดานดำ ไอ้เราก็เพิ่งผ่านประสบการณ์การจับมากับพ่อ เมื่อไม่นานหลายคนก็ตามเข้ามา เริ่มด้วยพี่เนท ถือ ปืนฉีดน้ำเข้ามา น่าเกรงขามมากเปนปืนฉีดน้ำรูปอุลตราแมนตอนบินอ่ะ ไม่มีรูปให้ดู -*- พี่ท่านก็ยิงไล่ตุ๊กแก บอยก็เลยเสนอว่าให้หาบ่วงมาคล้องคอมันดีกว่า ระหว่างรอไอ้เราก็เคาะไล่ให้มันออกมา จนพี่เนทมา ก็เคาะไล่จนมันออก แล้วมันก็วิ่งไปหลบหลังชั้นหนังสือ พวกเราก็ยังจับกันไม่ได้ จนอาจารย์มา เค้าเอาไม้ตีตุ๊กแก ทีเดียมันจอดไปเลย น๊อค แล้วก็ใช้มือจับได้เลย โอ้ ประทับใจในฝีมือมาก ตุ๊กแกไป บอยก็ไป ออกไปบอกสองเป้โอ๋ ว่าตุ๊กแกถูกจับเรียบร้อย แต่ไม่เดินไปบอกดีๆหรอก ก็ไปแกล้งให้เป้ตกใจอีกแหละ เหนหน้าเครียดเลยแหย่เล่น อ่ะนะ อย่าโกดกันน๊า หลังจากนั้นก็ไล่สองคนนั้นไปนอน บอยก็ไปแปรงฟันแล้วก็เข้านอน ในถุงนอนอันแสนอบอุ่น

 

ตื่นเช้าอากาศวันนี้เย็นเหมือนกาน  นั่งนานมากกว่าจะลุกขึ้นได้ ประมาณว่าเมื่อย+ปวด+ล้า อันดับแรกก็เก็บที่นอน แล้วก็เดินออกมาไปแปรงฟัน+ล้างหน้า เสร็จก็กลับมาที่ห้อง รอเรียกกินข้าว กับข้าวก็จำไม่ได้แระว่าเปนอาราย กินข้าวเสร็จก็ไปนั่งรอแถวต้นไม้ รอเคารพธงชาติ แบบเบื่อๆ ก็ 8.15 เข้าแถวเคารพธงชาติ และแอโรบิค เสร็จก็มาทำงานเปนช่างกล้องต่อ ทำชาวงเช้าอย่างเดียวแหละเดินตระเวนถ่ายทั่วโรงเรียนแล้วก็ไปโบ่ยหน้าที่ให้โอ๋ทำหน้าที่เปนช่างกล้องแทน ก็ไปทาซันบล๊อกแล้วก็ออกไปเตรียมเข้าป่าเพื่อไปตัดไม้เหมือนพวกขบวนการลักลอบตัดไม้เลย ไปกัน 16 คนได้ ไปขนไม่ที่จะมาทำที่หล่อปูนเทคานด้านล่างอ่ะ ไม้หนักมากยาวซัก 4 เมตรได้ต้องใช้คนสองคนแบก บอยแบกกะไอ้อิฐ ซึ่งตอนเข้าไปในป่าก็ทางลำบากอ่ะมีหลุมต้องกระโดข้ามด้วย ขากลับโชคดีที่เค้าให้ใช้ทางลัดที่ใกล้กว่าแต่ก็เดินลำบากเพราะเปนทางลาดเขา ระยะทางไกลพอควร ก็ผ่านต้นไม้ มันเปนต้นที่ยืนอยู่ต้นเดียวบนเขา เหมือนในเรื่องMy Sassy Girl เลย ภายหลังก็เลยพากันเรียกตามๆกัน ก็เดินมาเรื่อยๆจนถึงรั้วของโรงเรียนที่เป็นรั้วลวดหนาม อ่ะนะก็ต้องลอดรั้วลวดหนามกันเข้าไป และก็เอาไม้ไปกองๆ แล้วก็นั่งพักกันซักพัก ให้ช่างเค้าเอาไม้ลงร่องผูกเหล็ก ก็เริ่มเดินงานกันต่อ ก็ไปขนปูนกันมาเตรียมหล่อปูนลงบล๊อกไม้ ก็อากาศร้อนกะลังดีเลย 10.30 น. เริ่มผสมปูนเสร็จ ก็ทำภูเขาไฟ หรือทำให้ตรกกลางเปนปล่องนั่นเองเพื่อเตรียมน้ำลง ก็ใส่น้ำเสร็จก็ไปเตรียมปูนอีกันนึงที่ด้านหลัง ส่งทราย ส่งหิน แล้วก็กวนปูน ปูนเข้าที่กันดีก็ใส่หิน เวลากวนนี้หนักมากก เล่นปวดแขนเลย ก็วิ่งเข้าวิ่งออก ที่ร่มกันเป็นว่าเล่นเพราะอากาศร้อนมาก กวนปูนผสมหินเสร็จก็ ตักใส่ถัง ออกปูนไปเทใส่ในร่อง ที่ช่างเตรียมไว้ให้เสร็จแล้ว หลายคนมีหน้าที่ใหม่เริ่มจับเกรียงกันแล้ว ก็เอาปูนเทใส่ในร่อง จนปูนหมด ก็เที่ยงๆได้ก็ทยอยไปกินข้าวเที่ยงกัน ซึ่งกับข้าวก็อร่อยเหมือนเคย กินเรียบ วันนี้มีเวรล้างจาน แต่พอไปนั่งล้างจาน มะปรางกะแก้ม ก็มาล้างจานให้ซะงั้น ด้วยความหวังที่จะอู้งานหมดสิ้นไปทันพลัน แต่ยังงัยก็ขอบจัยมากจิงๆนะสาวๆที่มาล้างจานหั้ย(บอยมารู้ที่หลังว่ามานั่งล้างก็ปวดหลังเหมือนกันนะ) ช่วงบ่ายก็เหมือนเดิมทำต่อท่ามกลางแดดเปรี้ยงๆทำยาว ซักพักก็มีเพื่อนมาเพิ่มในไซด์ก่อสร้างอีกสองคน คือ อ๊อฟ และ เดช ที่เพิ่งมาถึง มาถึงก็เริ่มงานกันเลยขยันกันจ๊าง(แรกๆก็งี้แหละ) ก็เพื่อนมาเพิ่มกัน 4 คน ก็มี อ๊อฟ เดช แก้ม และ มะปราง และพี่สองคน คือ พี่จันและพี่แบ็งค์ บ่าย 2 กว่าๆก็ต้องไปขนไม้ในป่าต่อแต่คราวนี้สมาชิกเพิ่มแต่บอยก็ยังต้องไปขนมาอีกคราวนี้แบกมากับไอ้ต้อม ไม้เบากว่าตอนเช้าเยอะเลย เดินไปเดินมาแป๊ปเดียวเอง ก็กลับมาทำงานจนถึงซัก 5 โมงกว่าได้มั้งก็เสร็จงาน พี่ปล่อยให้ไปอาบน้ำ ก็ไปซื้อไอติมมากินแล้วก็ไปอาบน้ำสบายจาย แล้วก็มากินข้าว ระหว่างกินข้าวก็ไฟตกๆดับ อ่ะนะก็ดี เพราะปกติกลางคืนเราอาจไม่ได้กินข้าวอย่างเดียวเผลอๆอาจได้กินแมลงด้วย ก็เปนเพราะไฟไม่พออ่ะ ก็ต้องกินข้าวท่ามกลางแสงเทียน โรแมนติก จิงๆ เสียดายไม่มีคนรัก 555+ ไม่งั้นคงครบองค์ประกอบ กินเสร็จก็เลยเอาเทียนมาด้วย ตอนแรกก็ไปนั่งกันที่โต๊ะม้าหิน นั่งคุยกันเรื่อยเปื่อย ซักพักก็ย้ายมาหน้าห้องสตาฟ นั่งคุยกันซักพัก มานก็เอาเกมเป่ายิ้งฉุบ แล้วถอยหนีให้อีกคนยื่นเท้าออกมาให้ชนเท้าอีกคนอ่ะ เค้าเรียกว่ารายก็ช่วยบอกละกัน จากนั้นก็มารวมตัวจับกลุ่มกันร้องเพลง ด้วยกีตาร์ที่มีอยู่ตัวเดียว แต่มีหนังสือเพลงเยอะแยะ ก็อะนะ เป้วันนี้มาเฮิร์ทๆอีกแล้ว ไปนั่งหลบตรงข้างห้องชายอ่ะ นั่งอยู่กะโอ๋อีกแร้ว เปนห่วง ก็เลยเข้าไปถามดูว่าจามาร้องเพลงด้วยกันมั้ย ก็บอกว่าไม่ อืมๆ ก็ไม่เปนรายก็เลยบยอกมีรายก็ตะโกนละกัน เปนห่วง จากนั้นก็กลับมาวงเริ่มร้องเพลงกัน หลายเพลงมาก ผมทำหน้าที่เปนคนส่องไฟ ให้อ่ะ ไม่ใช่ส่องไฟหาปลา นะ ส่องตัวคอร์ดกีตาร์กะเนื้อเพลง ไอ้เทียนไขสว่างไม่พอ จากนั้นพี่ก็เริ่มประชุมสรุปงานในรอบวัน และกำหนดการปฏิบัติงานในวันต่อไป คืนนี้โชคดีที่นอนไม่ดึกมาก เพราะไม่ใช่อะไรหรอก ต้องรีบนอนเก็บแรงเพื่อวันต่อไป วันนี้ก็จบด้วยการนอนหลับอีกเช่นเคยงับ

 

เริ่มต้นด้วยเช้าอันสดใส ทุกคนเริ่มตื่นนอนด้วยความงัวเงีย ลุกมาก็แบบ ง่วง+เมื่อย หยิบแปรงสีฟันเอายาบีบใส่ ยาก็ใกล้จะหมดหลอดเต็มที ให้คนอื่นใช้ด้วยแต่ดันเอาหลอดเล็กมา ก็ต้องแบบถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน เดินออกมาจากห้องกระเพกๆ เพราะรองเท้ากัด รู้สึกเจ็บแผลแปร๊บๆ ในใจก็บอกว่าแค่นี้เอง แต่ร่างกายบอกว่า กุเจ็บนะ อานนี้ก็เปนเรื่องธรรมดาทนด้าย ก็ไปแปรงฟันแล้วก็ล้างหน้า แล้วเดินกลับมาที่ห้องเอาแปรงมาเก็บแล้วก็เดินไปรอกินข้าว เหมือนทุกวัน สั่นกระดิ่งปั๊บก็กินข้าว โต๊ะกินข้าวก็มีคนมานั่งกินเพิ่มขึ้นก็นั่งเบียดเพิ่มขึ้น อาหารก็ยังอร่อยเหมือนเดิม ไม่ว่าใครจะทำก็ตาม กินได้ม๊ดดด จิงๆนะ กินเสร็จก็เอาจานไปเก็บแล้ว มานั่งยืดเส้นในห้องต่อ ยืดเส้นหรือยืดหลังมานก็เหมือนกานแหละรู้สึกว่ามานเริ่มจะขี้เกียจแล้วจริงๆ ไอ้หยกก็เริ่มไหว้วานให้เอาของไปให้บัดดี้มาน ก็เอาไปให้แล้วก็เลยแวะไปดู งานที่หล่อปูนเมื่อวานว่าเป็นไงบ้างปรากฏว่ามานก็โอเคนะสวยงามดี ก็เลยเดินมานั่งที่เดิมรอเข้าแถวของพวกน้องๆ ก็เหมือนเดิมเคารพธงชาติ สวดมนต์ ถวายสัตย์ แล้วก็เต้นแอโรบิค ซึ่งวันนี้พี่ดะก็เซิ้งมาแต่ไกล - - เปนที่สนุกสนานของพวกพี่เค้า ก็เหนื่อยอ่ะแค่แอโรบิคก็เหงื่อตกแต่พอจับจุดท่าได้เกือบหมดแล้ว ก็อ่ะนะ ไปนั่งพักที่ใต้ต้นไม้ คุยกันซักพักแล้วก็แวะไปดูสันแล้วกลับมาที่ห้อง รอเวลาทำงาน 9 โมงกว่าๆ นอนรอ แล้วก็ทาครีมกันแดด 9 โมงก็เปลี่ยนเสื้อผ้าตัวทำงานออกไปทำงานต่อ  วันนี้ก็ปรับหน้าดินให้แน่ ก็ตอนแรกๆใช้จอบ+ตีน กระทืบดินให้แน่น ต่อมาช่างทำอุปกรณ์อัดดินให้ เป็นท่อนซุงแล้วมีไม้ประกบด้านข้างสองอัน ใช้แรงสองคนถือแล้วก็เอามันไปกระทุ้งดินให้แน่น เราทำไปกันเรื่อยๆก็ทำงานกันจนถึงเที่ยงแล้วก็ไปกินข้าวมื้อเที่ยง เพื่อรอ อิฐบล๊อกมา มานมาตอนช่วงบ่าย ก็เลยมีเวลาไปร้องรำทำเพลงกะพี่เนตคนจริงมือกีตาร์ และอีกอย่างพี่ก๊อฟพี่จ๋ามา ก็เลยฝากกล้องมาไว้ให้ไปถ่ายอีกเหอๆ งานผมก็เยอะจนไม่มีเวลาถ่ายอ่านะ เลยเอาไปฝากไว้กะโอ๋อีก แล้วก็กลับมาทำงานต่อเริ่มผสมปูนและทยอยเอาอิฐบล๊อกมาในที่ทำงาน หลังจากผสมปูนเสร็จก็เริ่มก่ออิฐบล็อกกันทันที วันนี้มีแรงงานหญิงมาช่วยในเขตก่อสร้างด้วย หุหุก็มี ปิ่น พรรณ แล้วก็ เป้ มาช่วยผสมปูน เป้าหมายการก่ออิฐบล๊อกในวันนี้คืออิฐบล๊อก 4 ชั้นให้ครบทุกด้าน ทุกคนก็ช่วยกันทำ ช่วยกันเล็ง ช่วยกันเคาะ ใส่ปูน ยกอิฐ และวันนี้เป้ก็จะกลับบ้านด้วย โชคดีของเป้ที่คุณพ่อของต้นแวะมาดูลูกสาว ช่วงทำตอนเย็นไอติมก็มาแต่วันนี้แปลกบัดดี้บอยม่ายมีไอติมมาให้กิน ไอ้เราก็อยากกินเตมที่ ให้โอ๋ไปซื้อมาให้ แล้วก็ให้เป้ป้อน ความสุขจิงจิ๊ง ก็กินข้าวเย็นทันทีที่ปูนหมด กินเสร็จเป้ก็กลับ แง้วเป้กลับไปคนนึง ความเปนห่วงของบอยก็หมดไปเปราะนึง แต่เป้ไปก็ต้องดูแลโอ๋แทน ( -*- ลำบากขึ้นนะเนี่ยกุ ) แล้วก็มาทำต่ออีกเพราะยังไม่ครบ 4 ชั้น ต้องใช้ไฟที่ช่างต่อเพิ่มให้และไฟฉายที่คาบในปากเล็งอิฐบล๊อก ก็ทำกันจนเสร็จแล้วก็ไปอาบน้ำและเข้าประชุมตอน 3 ทุ่มประชุมเสร็จสี่ทุ่มกว่า วันนี้มีโชว์เด็ดที่กิ๊ฟนัท เต็มแด๊แด่ กะ พี่เปียว เปนที่สนุกสนานกันไป เสร็จจากนั้นก็ไปแปรงฟัน แล้วก็เข้านอน อย่างรวดเร็วด้วยที่ทราบมาว่าให้รีบนอนจะดีที่สุดเพราะพรุงนี้พี่บุญจะมาแล้วนะ เดี๋ยวจะไม่ได้นอนกัน ก็ทันทีครับรีบเข้านอนทันที คืนนี้มีเหตุการณืผิดปกติเกิดขึ้น พี่ทีม เมามาแตไกลเลย ตะโกนโหวกเหวกโวยวายมาเลย รู้สึกจะตะโกน ... ตายไปหลายคนเลย ไคลแมกซ์อยู่ที่ไอ้เอก โดนถามว่า พ่อมึงตายรึยัง ไอ้เอก พ่อมึงตายเหรอ ไอ้อ้วนดำ และอีกหลายๆ คำ ก็ฟังจนพี่เคาสวดจบ จึงได้นอนต่อ รู้สึกการตะโกนครั้งนี้จะไม่แค่ได้ยินกันในห้องชายเท่านั้น แต่ดังไปถึงอีก 2 ห้องที่เหลือด้วยแหะ -*-

 

เริ่มต้นด้วยเช้าประมาณ 7 โมงเช้า เปนอีกนึงวันที่ได้ตื่นสายนิสนึง ตื่นมาก็รีบไปแปรงฟัน ทั้งที่เท้ายังเจ็บหล่ะก็เห็นมานเป้นคราบเลือดเลยแสดงว่าเลือดไหล เเม่อวานก็ไหลแต่แค่ซึมๆวันนี้เล่นเปนคราบเลยไม่สนใจชั่งมัน ก็แปรงฟันเสร็จก็ช่วงเช้าก็เหมือนเดิมทุกวัน (เริ่มขี้เกียจเขียนเพราะมานเหมือนเดิม จริงๆ ) แอโรบิคขี้เกียจทำจริงๆรู้สึกร่างกายไม่มีแรงเลย ช่วงเริ่มไปทำงานที่ไซด์ก่อสร้างก็วิ่งเข้าวิ่งออกร่มบ่อยๆ เนื่องจากไม่ไหวจริง ก็ผสมปูนกวนปูนสลับกันตามเพลง เปลี่ยนคิวกันจะได้ไม่เหนื่อย  ก็รอช่างวางวงกบหน้าต่างไปด้วยวางเสร็จก็เริ่มก่อปูนกันต่อเลย เป้าหมายวันนี้คือ ทำให้เหนือวงกบ ก็สูงเลยอ่ะ ก็ทำกันเหมือนเมื่อวาน ผสมปูบ ขนอิฐบล๊อกมาวางข้างใน แต่ที่ลำบากกว่าเมื่อวานก็คือการที่กำแพงมันสูงขึ้นหน่ะสิก็ปฏิบัติงานได้ลำบากมากยิ่งขึ้น ทุกคนทำงานสลับสับเปลี่ยนหน้าที่กันระหว่างก่ออิฐและผสมปูน เพื่อลดความเหนื่อน ท่ามกลางด้วยอาทิตย์ที่ส่องแสงแรงกล้าเพื่แผดเผาผิวหนังของเรากันอย่างตลอดเวลาไม่หยุดหย่อนและไม่ยอมอ่อนแรง เมฆน้อยที่ลอยประปรายบนท้องฟ้า เปนสิ่งที่บอกกับเราได้ว่าเราต้องเผชิญกับแดดตลอดทั้งวัน สายลมหยุดนิ่ง มีเพียงอากาศที่เคลื่อนที่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ยังโชคดีที่เหล่าสวัสดิการสาวสวยที่มีมาบริการน้ำแดงโซดา ชื่นใจให้พวกเราตลอดเวลา และเท้าที่เจ็บก็ทนไม่ไหวแล้วเหลือไปเหนปาสเตอร์ยาอันนึงบนโต๊ะยังไม่ได้ใช้เลยควักมาแปะซะ เมื่อย่างเข้าเวลาเที่ยงก็ได้เวลากินข้าวเที่ยงเสียที ปูนก็ทิ้งไว้อย่างนั้น ใส่น้ำแล้วก็ทิ้งไว้ มากินข้าว กินเสร็จก็เปนเวรล้างจานก็ต้องมาล้างจาน ที่นั่งล้างจานก็มี จูน กุ๊ก กิ๊ฟ บอย พี่โอ๋ ช่วยกันล้าง ล้างกันแป๊ปเดวเอง ก็เสร็จ ก็รีบวิ่งไปทาครีมกันแดดที่ห้องแล้วไปลุยงานต่อ ก็เริ่มมาก่อปูนเลย ทำกะไอ้เอก และก็บุ๊ง ก็ทำไปเรื่อยๆ ก็เริ่มสูงขึ้นก็ต้องเริ่มยืนบนถังกัน ไม่นาน ไอ้เอกก็ถูกปลดเนื่องจากทำเบี้ยวเยอะ เหอๆ พี่นพเปนผู้ปลดประจำการไอ้ระดับโลกทิ้ง ผมก็เลยทำต่อปาย จนเริ่มรู้ส฿กว่าเจ้าจอร์จแดดมันเลียขา ยืนนิ่งๆไม่ได้ ร้อนขามากก็ ยืนแป๊ปๆก็ต้องเต้น เพราะร้อนมาก แดดช่วงบ่ายสาม นี่ร้อนจิงๆ ยืนทำมาได้ซัก 3 ชม.ก็ไม่ไหว ไปนั่งกวนปูนบ้างดีกว่า ไปถึงโอ้สบายไปนั่งคุยซะมาก เพราะว่าพี่วีมาแล้ว พี่วี พี่ไมค์ พี่บุญ มาโดยติดรถพี่หมอมา นรกมาเยือนจิงๆ ไอ้หยกก็มาเล่าเรื่องผีที่มานเห็นอีก โอ้จะว่าไปยังไม่ได้ดูภาพเลยว่ามันหลอนเองเปล่า 555+ จนถึงช่วง 6 โมงเย็นก็ยางไม่มีทีท่าจะเสร็จเหมือนเดิม ก็ไปกินข้าวตอนซัก 6 โมงครึ่งได้มั้ง กินข้าวเสร็จ ไอ้ต้อมก็นัดเรียกประชุมเพื่อเตรียมงาน ที่จะมีการแสดงของชั้นปีนึง โดยสรุปรวมว่าจะเป็นการยำหนังมีโฆษณาแทรก แล้วก็โบ้ยงานให้ผู้หญิงจัดการต่อซ฿งคนดำเนินงานเป็น กุ๊ก กะ บัว ส่วนผู้ชายต้องไปก่อสร้างต่อ ก็รีบไปที่ไซด์ก่อสร้างแล้วก็ช่วยทำด้านหน้าที่ยังไม่ได้ก่อถึงชั้น 4 เลย ก็ทำกะไอ้ทอม ไม่นานก็เสร็จ จึงมาช่วยไอ้หยก กะ บุ๊งต่อ บอยก็อยู่ด้านนอกอีกเหมือนเดิมคราวนี้ไม่มีไฟด้วย แต่โชคดีที่โอ๋มาช่วยส่องไฟให้ จิงแล้วมานก็มาช่วยตั้งแต่ทำกะไอ้ทอมและ แต่ตอนนั้นยังพอมองเห็น แต่ตอนนี้แทบตาบอดมืดตื๋อเลย มองแทบม่ายเหน ก็รีบทำจนเสร็จแล้วก็มาประชุม ที่ประชุมเริ่มประชุมกันตั้งแต่ 3 ทุ่มกว่า แต่ก่อสร้างไปถึงก็เกือบสี่ทุ่มและวันนี้ก็ว่าด้วยเรื่องประชุมเคร่งเครียด เป็นเรื่องในห้องครัว ซึ่งจิงๆแล้วแรงงานมีการถกเถียงเรื่องความอร่อยด้วยนิดโหน่ย และคิดว่าเรื่องเช่นนี้อาจเกิดขึ้นเพราะการแบ่งงานกันทำ ซึ่งก็เหนได้จากวันนี้ที่พรรณซังกุงมาช่วยที่ไซด์ก่อสร้าง ความร้าวฉานเกิดขึ้นเพราะการเข้าใจผิดและการไม่พูดคุยกัน ซึ่งจำเลยมี ปิ่น ปรางค์ พรรณ แก้ม มะปรางค์ และพี่จัน พี่แบงค์ ซึ่งเรื่องยุติลงด้วยความเข้าใจกัน และการพูดของพี่วี ทำให้เรื่องจบลงด้วยดี แล้วก็น้ำตาของพี่โน๊ต อืมๆในที่ประชุมมีหลายน้ำตา บางครั้งน้ำตาก็ช่วยอะไรได้มากมายนะ อื้ม หลังจากประชุมเสร็จก็เปนบัดดี้ เหมือนเดิม แล้วก็เลิกประชุม ได้ไปอาบน้ามกันซะทีตัวเหม็นฉึ่มเรย อาบน้ามเสร็จก็มาหาอาไรกินกันซึ่งเป็นมาม่า กินได้นิดเดวเอง มันเผ็ดอ่ะ ไม่ชอบเลย ก็หาอะไรคุยกันเพื่อไม่ให้ง่วงและไม่ให้ตกเปนเหยื่อของพี่บุญที่จะนำพิชโช่ใส่ปาก แต่อิฐมานไปนอนก่อนเพื่อนแล้ว เปนเหยื่อรายแรกเลยน่าสงสารอ่า ไอ้กรุ๊ปเข้าไปช่วยโดยเร่งด่วน แล้วกลับมาเล่าให้เพื่อนๆฟัง ซึ่งทำให้สถานการณ์ตึงเครียดเพิ่มมากขึ้น ไอ้ทอม ทนไม่ไหวหลับที่โรงอาหารปล่อยให้พวกเราคุยกันไปซักพัก ก็เลยแอบย่องออกมาโดยทิ้งไอ้ทอมไว้ให้ตกเป็นเหยื่อ แต่มานดันตื่นก่อนเลยรอดตัวไป จึงตัดสินใจไปแปรงฟันก่อน เพื่อเตรียมนอนกัน ซึ่งวิตกกานถ้วนหน้า ไม่เว้นแม้พวกพี่ที่ยังไม่ข่มตากันนอนหลังจากพี่ทีมที่ปิดมิดชิดตกเปนเหยื่อเรียบร้อย บอยก็จัดแจงเอาถุงใส่ถุงนอนคลุมหัวดึงเชือกรูดปิดมิดชิดแล้วนอน ซึงคิดว่าปลอดภัยจากฟิชโช่แต่อาจขาดอากาศตาย ซึ่งวิธีแต่ละคนก็แตกต่างกันไป กว่าบอยจะหลับได้เฮ้อเกือบขาดอากาศตาย

 

เช้านนี้ตื่นมาด้วยความงงๆ มือจับปากตัวเองเปนอันดับแรก ไม่มีอะไรติดปาก ก็ถอนหายใจว่ากุรอดแล้ว แต่หันไปทางขวา ทำไมถุงใส่ถุงนอนกุหลุดไปออกจากหัวกุวะ -*- เวง ไงแน่วะเนี่ย แต่คิดว่าตัวเองไม่โดนนะ คงจาเผลอละเมอดึงออกมาเอง ก็ไปแปรงฟันเลย ก็ปกติไม่มีฟิชโช่ติดตามไรฟัน อืม หายห่วง เดิมกลับมาที่ห้อง ก็เลยพอรู้ว่าใครโดนม่าง พี่เต๊ะบอกว่า ไอ้เฟมโดน ไปเปนลูกกลอนเลย โหห ขนาดนั้นเลยเหรอพี่ แล้วผมโดนเป่า พี่เต๊ะบอกว่า เมิงโชคดีมาก ไม่โดน ตอนแรกนึกว่าจะโดนไปแล้ว เลย โอ้ รอดตาย ส่วนไอ้ป้ำเหรอคับ รุ้สึกมานจะพันหน้าเปนมัมมี่ รอดเช่นกัน ไอ้ต้อม ไม่รุ้งับ แต่รุ้สึกมันก็ป้องกันนะ ไอ้ทอม รอดเช่นกัน จากนั้นก็สังเกตตัวเองว่าเริ่มมผื่นขึ้นที่แขนซะแล้ว โอ้ไม่น่าเลย จากนั้นก็จับกลุ่มคุยกานซักพักและไปเข้าแถวกะน้องๆเหมือนเดิม วันนี้มีกะลังจัยจะออกกะลังกายหน่อย ก็เดินกลับห้องไปงีบซักแป๊ปนึง ครึ่ง ชม.ได้ แล้วลุกขึ้นมาทาครีม เปลี่ยนเสื้อ แล้วไปลุยต่อ ไปถึงก็กำลังผูกเหล็กกันเลย ผูกเล็กเพื่อเตรียมเทพื้นปูนอ่ะ เปนโครงเหล็กเราก็เอาลวดไปผูกให้เหล็กเส้นเป็นตารางช่องๆ แล้วก็เริ่มขนทรายมารองพื้นให้เสมอเท่ากันแล้วก็ ผสมปูน กวนปูน ใส่ หิน ก็ทำอย่างนี้หลายกระบะมากเลย เปนงานกวนปูนที่หนักมากทีเดียว ทำกันทั้งวัน ปูนอย่างเดียว กวนเสร็จก็ยกปูนไปเท ปูนหมดก็ไปเอาปูนมาใหม่ ส่งทราย ส่งหิน ยกน้ำ ผสมปูน กวนปูน ยกปูน ทำกันตอนแรกสองกระบะ รูสึกว่าช้า จึงทำเพิ่มเป็นสามกระบะ งานจึงเร็วขึ้น อีกอย่างมีแรงงานเพิ่มด้วย เช้านี้มีการแงขันกีฬาระหว่างนิสิตคณะสังคมศาสตร์ ภาควิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และนักเรียนโรงเรียนบ้านป่ากล้วย เปนฟุตบอล และวอลเลย์บอล ผลฟุตบอลรู้ส฿กว่าทีมเราจะพ่ายแพ้ยับเยินไป ส่วนวอลเล่ย์ไม่รุ้อ่ะ ก็มานั่งกวนปูน ผสมปูน แล้วก็ยกปูนไปเรื่อยๆจนเที่ยง ก็กินข้าว กินเสร็จก็รีบมาต่ออีกแต่วันนี้มีความลับที่รู้มามานคือที่ซ่อนฟิชโช่ ซึ่งค้นพบจริงและได้นำไปทำลายเพื่อความปลอดภัย จากนั่นก็กลับมาทำงานเหมือนเดิม บอยอยู่ที่ผสมปูนด้านหลังอย่างเดียวที่เดียว ก็ทำไปกันจนหินหมด ก็ต้องไปเอาหินจากอีกที่มา ก็ยืนส่งหินกันเป็นทอดๆ หินก็ยังไม่พออีกที่จะเทพื้นจนเต็ม ก็เหลืออีกนิดหน่อยที่ยังไม่ได้เท เพราะปูนหมดกระบะ และหินเกลี้ยง ก็เลยปล่อยไปอาบน้ำตั้งแต่ช่วงเย็น เย็นก็ 6 โมงเย็นแหละ ไปอาบน้าหลังห้องสมุด เปลี่ยนที่เนื่องจากน้ำหมด พออาบเสร็จก็จัดกระเป๋าเอาของใส่เพื่อเตรียมกลับในวันพรุ่งนี้ เสร็จพี่ๆก็เรียกออกมากินข้าว กินข้าวเสร็จก็ออกมางานที่จัดหน้าโรงเรียน มานั่งเตรียมเรื่องที่จะแสดงต่อ ก็เปนเรื่องยำๆกาน พระเอกเปนทหารคือไอ้เฟม ตัวร้ายมีมาร์ครับบทโดยไอ้อทอม บรูซลีรับบทโดยบอย จ่าพนมรับบทโดยไอ้หยก นางเอกรับบทโดยต้น ก็คุยงานกันเรื่อยขณะที่น้องๆเริ่มแสดง น้องแสดง 5-6 ชุดนี่แหละก็เว้นด้วยพี่มาร้องเพลงเต็นเปนระยะซึ่งรวมกิ๊ฟที่เต้นแด๊แด่กะพี่เปียวด้วย ตามด้วยของปีหนึ่ง บทสดกานถ้วนหน้า ก็แสดงออกมาได้โอ โฆษณาก็ดีอ่ะ ฮาดีอ่ะ ไถไปได้ แล้วก็ของปีสองปีสาม เป็นเต้นเอาลูกโป่งมาติด - - ก็มีการมอบของและกล่าวจบงาน จากนั้นพี่ก็เรียกมาร้องเพลงสามัคคีชุมนุม ทำนองออแรงซายด์ อ่ะรุ้ใช่ม๊ะแล้วก็ตามด้วยรวมกอดคอกันร้องเพลงรัฐศาสตร์เกษตร ร้องกันดังมาก ตามด้วยบูมรัดสาด แล้วก็มาถ่ายรูปรวมกันเป็นที่ระลึก จากนั้นก็เริ่มพิธีการต่อไปก็ไปนั่งรวมกันในห้องประชุมอเนกประสงค์ของโรงเรียนแล้วก็จุดเทียน จากนั้นก็ดับไฟ ก็เริ่มเล่าเปิดใจของแต่ละคนซึ่งแต่ละคนก็พูดได้ดีมากงับ โดยเฉพาะพวกี่ๆ เช่นพี่โอ๋ พี่กวาง พี่หมาก และเปิดใจกันเรื่องห้องครัวเหมือนเมื่อวาน วันนี้ก็มีร้องไห้กันเหมือนเมื่อวานซึ้งคับ หลายๆคนพูดดีมาก หลายๆคนรู้สึกประทับใจอย่างมากที่ได้มาค่ายแห่งนี้ ก็พิธีการนี้จบลงก็ตีสองได้ หลังจบก็มีเซอร์ไพรศ์วันเกิดของกุ๊ก วันนี้เปนวันเกิดของกุ๊กกะพี่เปียว ซึ่งง่วงกันเต็มที่ก็นัดกันมาปล่อยผีกันเลยก็ย้ายของสัมภาระและไพ่มานั่งเล่นห้องผู้หญิง ก็มานั่งเล่น ขณะกะลังจะเริ่มพวกพี่ก็เริ่มจับชี่ โอ้ย ต้องวิ่งหนีกานถ้วนหน้าพี่หมอก็เจาะจงเล่นแต่กะบอย เอ้อ โชคดีที่รอดไป ไอ้ทอมโดนคนแรกจะไปช่วยมันก็ช่วยไม่ได้ ไอ้ต้อมโดนอีกราย ตามด้วยไอ้อ๊อฟ ที่แลจะโดนหนักโดนต่อหน้าธารกำนันเลย 555+ เล่นแบบหื่นๆกันเลย ทั้งแป้งเย็น น้ำแข็ง เทียน โอ้ย เหนยังกลัวแทน หลังจากหมดเหตุการณ์พวกนั้นแล้วก็ได้เวลาเล่นไพ่เสียที ก็เล่นป๊อกเด้ง ตาแรกเจ้าหน้าเลืองมาเลยเสียกันรอบวง -*- แล้วก็เล่นไปๆเรื่อนจากเขียนติดหนีเป็นเอาเงินจริงมาจ่ายกันเลย จากนั้นไอ้กรุ๊ปก็เอาปากกามาเขียนแขน - - เวร มันเขียนว่า "ผมเป็นช่างกล้องครับ" เหอๆแล้วก็มานข้างๆ บอกให้เฝ้าภัยให้ด้วย จากนั้นไอ้ทอมก็เริ่มไม่ไหว ไปอีกรายนอนเรียบร้อย บอยก็เล่นจนเจ้าเลิก ซึ่งเจ้าก็หน้าเดิมนั่นแหละไอ้เอิฐนั่นเอง หลายคนออกไปดูดาวกัน บอยก็เลยนอนบ้าง นอนในห้องผู้หญิงนี่แหละไปเอาถุงนอนมาปูแล้วนอนใต้เท้าปิ่น ปู โอ๋ มั้ง เหอๆ ไม่สนใจ คนมันง่วงและต้องการความปลอดภัยก็นอนมันตรงนี้แหละ แล้วก็หลับปาย

 

ตื่นมากับความมึนตึบ หันขวาอ้าวไอ้กรุ๊ป ไอ้ทอมไปไหนแล้ววะ - - หันซ้าย เหนปิ่นมองหน้าบอย งงๆ บอยก็งงเหมือนกานง๊าบ ก็เลยรีบออกจากห้อง แล้วก็แปรงฟัน ล้างหน้า แล้วก็กลับมาแต่งตัวแพ๊คกระเป๋า ไปกินข้าวช้าวมื้อสุดท้ายของที่นี่ แล้วก็กลับมาจัดห้อง น้องๆก็มายืนออจามาเล่นด้วย พี่ขอเวลาจัดห้องก่อนค๊าบบ น้องก็มาขอตังไปกินหนม ก็เลยให้ไป ไอ้เราก็กะเหมือนเปนค่าปิดปากไม่ให้มากวน ที่ไหนได้ไปต่อแต้มให้เดกคนอื่นมาขอตัง เวรเรยกุ ก็ยังไม่ให้เดกคนอื่นโดยอ้างว่าพี่ไปทำงานก่อนน๊า ก็ขนพวกหมอนผ้าห่มมาเก็บที่ห้องสตาฟ พี่หมอก็เรียกให้ไปนวดให้อีก ก็จัดไป นวดๆก็นวด เรื่อยๆ จนพี่โน๊ตมาเรียกมั้งว่าให้ไปปลูกต้นไม้พร้อมกับน้อง ก็ไปก็น้องคนนึงชื่อรายหว่า ลืมไปแระ 555+ น้องเปนพวกขี้อายรึไง ถามคำตอบไม่เต็มคำ - - ก็ถามไปเรื่อยเปื่อยพี่เรียกมาเข้าแถวแล้วพาน้องไปที่ร้วโรงเรียนแล้วปลูกต้นไม่พร้อมกับน้อง พอปลูกเสร็จก็มายืนรอที่ร่ม รอพี่เรียกกลับ ก็พอพี่เรียกกลับเลยให้น้องเค้าขี่คอกลับ เหอๆ โชว์พราวความฟิตของร่างกายหน่อย ก็ไปรวมตัวกันที่ห้องประชุมอเนกประสงค์ เลยพาน้องไปล้างมือกะกินน้ำก่อนแล้วก็มานั่ง พี่ก็กล่าวคำอำลาและขอบคุณน้องๆและอาจารย์ แล้วก็ให้น้องไปรับขนม+นม แล้วพวกเราก็จัดการขนของขนกระเป๋าขึ้นรถเตรียมกลับ ก็ทำหน้าที่เป็นช่างกล้องอีกครั้งเริ่มถ่ายรูป ก็ถ่ายสปอนเซอร์ของเราแล้วก็ พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ที่กำลังจะจากลากัน แล้วก็ไปถ่ายห้องสมุด จากนั้นก็ขึ้นรถกระบะเพื่อไปยังรถบัส ก็ขึ้นรถบัสก็นั่งกะโอ๋ และไอ้อิฐ รถออก 5 โมงเช้าได้ นั่งเบียดกว่าขามาเพราะจำนวนคนที่เพิ่มนั่นเอง รถก็วิ่งออกไปในเส้นทางเดิมที่เราเข้ามา ระยะทางเริ่มห่างไกล แต่น้ำใจที่เราให้ไม่ไกลเลย บนรถทุกคนเหนื่อยแรง หลายคนเริ่มหลับ สังเกตได้จากไอ้อิฐท่าทางเมื่อคืนจะหนัก หลับปุ๋ยเลย บอยก็ง่วงอ่ะ แต่หนักไปทางเมารถมากก่า ยังบออกกะโอ๋เรยว่าจะอาเจียน เหอๆอากาศมันร้อนนี่นา ก็เรยงีบไปงีบนึงบนไหล่โอ๋ - - ซักพักเดียวจิงๆเพราะรู้สึกว่าเมื่อยคอ เลยตื่นดีกว่า นั่งร้องเพลงที่เปิดไปเรื่อยๆแก้ง่วง ก็นั่งมาจนจะถึงน้ำตกแล้วพี่เค้าก็ถามว่ายังอยากไปน้ำตกหรือจะกลับกรุงเทพเลย ก็พร้อมจัยกันตอบเลยว่ากลับกรุงเทพเลย ก็เลยไม่แวะ แล้วไปแวะที่ร้านกินข้าว บอยก็ไม่ได้กินเพราะรู้สึกอยากจะอ้วกเรยไม่ได้กินก็ไปซื้อของเตรียมให้บัดดี้กะเทค เพราะเด๋วจะเฉลยบัดดี้กันแล้ว ขึ้นรถมาก็เริ่มสอนเพลงเฉลยกันเลย เพลงก็ค่อนข้างรุนแรงนะเนี่ย -*- ก็เฉลยกันอย่างสนุกสนานเฮฮา จนถึงของโอ๋ มานก็รู้อยู่แล้วว่าใครเทค ก็บอยเองแหละ เท่าน๊านแหละโดนแซวซะทั้งคัน โดยตัวการคือไอ้ต้อม -*- ตามด้วยเพลง แถมบอยยังเดาเทคผิดอีก ที่แท้พี่ข้าวนี่เอง เชื่อโอ๋แต่แรกก็ถูกแร้ว เหอๆ ณุ้อย่างเดียวว่าเป็นพี่แน่ๆ มากก่าปีสอง ก็เรยเดาไปว่าพี่มะนาว -*- ผิดดด 555+ ได้เปนแป้งแคร์จากพี่ข้าวมา 1 กระป๋อง และของจากบัดดี้(โอ๋)เป็น ขนมหมีช๊อคโกแลต เปนอานว่าผ่านไป หลังจากนั้นก็เปนการอ่านกระดาษบัดดี้ ซึ่งบอยเขียนไปทักทายพี่รหัส(พี่ก๊อฟ) แต่ก็ไม่วายโดนเจ้ากรมข่าวลือ แซวเนื่องบอยกะโอ๋อีก เหอๆ หลังจากเหตุการณ์พวกนี้ก็ยังโดนแซงมาจนถึงทุกวันนี้ รถก็วิ่งๆๆ มาจนถึงมหาลัยก็ 5 โมงเย็น ยาวนานมากกก ก็ต้องลงมาช่วยขนของไปไว้ที่ซุ้ม แล้วก็รีบวิ่งไปดูเกรดรัดสาด ได้บีบวก อ่า ก็ตามคาด แล้วพี่ก็เรียกมาบูมรัดสาด แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน บอยกะโอ๋ ก็เดินไปดูเกรดอ่ะ ก็ตั้งแต่ health บอยได้ บีบวก ENG3 ได้ บี และจีน ได้เอ สมใจตัวเดว ภาษาจีน ภูมิจายอย๋างแรง ก็เรยเดินกลบก็โอ๋ ไม่วายโดนพี่หมอแซวอีก ก็เดินไปส่งถึงป้ายรถเมล์ รอรถนานมาก กว่ารถจะมาก็เกือบทุ่ม บอยถึงห้องตัวเองก็ทุ่มนึง โยนกระเป๋าแล้วก็อาบน้ำ ออกมาก็ค้นหาแผล แผลก็เยอะเหมือนกาน แล้วก็เอาของออกจากระเป๋ษจัดของ เอากระเป๋ษเก็บ แล้วก็นอนทันทีด้วยความเพลีย

 

ปล.เด็กโรงเรียนนนี้ร้องเพลงชาติโดยไม่มีช่องไฟ ไม่ทราบว่าทำให้เพลงชาติเพราะขึ้นเหรอ

ปล2.รัดสาดไม่ใช่แรงงานมืออาชีพ

ปล3.พ่อไอ้เอกยังไม่ตาย

ปล4.เรามากันช่วงแดดแรงที่สุด อากาศร้อนที่สุด น้ำน้อยที่สุด

ปล5.ผู้ชายไม่ใช่พวกทนแดด

ปล6.น้ำแดงจะแดงหรือไม่แดง จะซ่าหรือไม่ซ่า ขอเป็นน้ำกินได้เหมือนกานหมดสวัสดิการอย่างน้อยใจนะจ๊ะ

ปล7.อาหารทุกมืออร่อยเหมือนกาน ฉะนั้นอย่าทะเลาะกานเลย

ปล8.ทุกคนขยันขันแข็งดีมาก

ปล9.น้องที่นี่น่ารักทุกคน

ปล10.พี่ทุกคนก็ใจดี

ปล11.ที่นี่แมลงเยอะมาก ไม่รุ้มาจากไหนนัก 

ปล12.ไอติมที่มาขายกำไรทันทีเมื่อมาขายให้ชาวรัดสาด

ปล13.ร้านขายของลงทุนย้ายร้านมาที่โรงเรียนเพื่อความสะดวกของพวกเรา

ปล14.ฟิชโช่ เป็นสิ่งที่น่ากลัว และไม่น่าจดจำ

ปล15.เวลาผู้ชายอาบน้ามมักมีพวกถ้ำมอง

ปล16.ทหารยุ่นมักมาขโมยกางเกงใน

ปล17.ท่านเจ้ากรมข่าวลือมีน้องสาวสวย

ปล18.ข่าวลือมีมูลความจริงในบางข่าว

ปล19.พี่มักติ๊งต๊องชอบพูดและทำท่าเลียนแบบน้อง

ปล20.คำพูดยอดฮิต อย่าไปกลัวเดะ ระดับโลกกกก

ปล21.โอริโอ้กินแล้วลิ้นเขียว

ปล22.หารู้ไม่ถั่วรสวาซาบิที่ทุกคนกินกันเป็นถั่วที่หมดอายุ-*

ปล23.ที่นี่เปนแหล่งแจ้งเกิดคู่รักทั้งจริงและไม่จริง

ปล ทิ้งท้าย.เขียนมากคงถูกเตะ ยังไม่จบ ยังมีอีก ยัง ยังไม่พอ